Uzasadnienie
- 1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 października 2022 r. (data nadania) E.T. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
- 2. Skarga konstytucyjna została sformułowana na tle następującego stanu faktycznego.
Skarżący w piśmie z 28 kwietnia 2021 r. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z 19 czerwca 1980 r. (nr […]). Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z 8 października 2021 r. (nr […]) umorzył postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem skarżącego. W związku ze złożonym zażaleniem, utrzymał powyższą decyzję w mocy 25 listopada 2021 r. (nr […]). Skarżący wniósł skargę, oddaloną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 16 marca 2022 r. (sygn. akt […]). Trybunał ustalił w trybie roboczym, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony ówczesnemu pełnomocnikowi z urzędu skarżącego, który wydał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi konstytucyjnej w jego sprawie.
3. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1491) postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte po trzydziestu latach od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed wejściem w życie tej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem – umarza się z mocy prawa.
W skardze wyrażono opinię, że powyższy przepis uniemożliwia stronie realizację prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy, co jest niezgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji, oraz uzyskanie rozstrzygnięcia stanowiącego prejudykat niezbędny do uzyskania odszkodowania za niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej – co stoi w sprzeczności z art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji, prawem do własności wynikającym z art. 64 ust. 1 Konstytucji i prawem do ochrony prawa własności gwarantowanym przez art. 64 ust. 2 Konstytucji. Skarżący podnosi też, że zaskarżony przepis pozbawił go wcześniej przyznanych praw nabytych, co narusza zasadę sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 2 Konstytucji.
4. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 9 grudnia 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia, w terminie tygodnia od dnia doręczenia tego zarządzenia, braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) udokumentowanie dat: doręczenia orzeczenia wskazanego w skardze konstytucyjnej jako ostateczne (doręczenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej, poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki lub elektronicznego potwierdzenia odbioru) wraz z czterema kopiami; złożenia przez skarżącego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi konstytucyjnej; 2) poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); 3) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem: decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (z 8 października 2021 r., znak: […] wraz z czterema kopiami oraz z 25 listopada 2021 r., znak: […]); uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 16 marca 2022 r. (sygn. akt […]); wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu; opinii prawnej dotyczącej braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; postanowienia referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w G. z 26 sierpnia 2022 r. (sygn. akt […]).
Pełnomocnik skarżącego 19 grudnia 2022 r. odebrał przesyłkę poleconą zawierającą powyższe zarządzenie, jednak nie ustosunkował się do niego.
Następnie, zarządzeniem z 5 września 2023 r., sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącego do usunięcia braków skargi przez: 1) wskazanie i udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu opinii prawnej dotyczącej braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; 2) dokumentowanie daty doręczenia orzeczenia wskazanego w skardze konstytucyjnej jako ostateczne (doręczenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej, poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki lub elektronicznego potwierdzenia odbioru) wraz z czterema kopiami oraz daty złożenia przez skarżącego wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi konstytucyjnej; 3) poinformowanie, czy od wskazanego w skardze konstytucyjnej ostatecznego orzeczenia został wniesiony nadzwyczajny środek zaskarżenia (wraz z czterema kopiami); 4) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem:
decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 8 października 2021 r. (znak […]) wraz z czterema kopiami oraz z 25 listopada 2021 r. (znak […]), uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 16 marca 2022 r. (sygn. akt […]), wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, opinii prawnej dotyczącej braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, postanowienia referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w G. z 26 sierpnia 2022 r. (sygn. akt […]).
Pełnomocnik skarżącego odebrał przesyłkę poleconą zawierającą zarządzenie 11 września 2023 r., jednak nie ustosunkował się do niego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania.
Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie.
2. Należy podnieść, że skarżący nie usunął w terminie braków formalnych skargi konstytucyjnej wskazanych w zarządzeniu sędziego Trybunału z 5 września 2023 r., skuteczne doręczonym 11 września 2023 r. Termin wykonania powyższego zarządzenia upłynął 18 września 2023 r. 13
Mając powyższe na uwadze, Trybunał Konstytucyjny na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
POUCZENIE 15
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.