Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 października 2022 r. (data nadania) A.W. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 maja 2022 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 13 września 2018 r. (nr[…]) utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody z 6 listopada 2017 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, zgodnie z tytułem wykonawczym z 10 października 2017 r. (nr […]), wystawionym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. 3
Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 9 grudnia 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 16 grudnia 2022 r.) wezwał skarżącą do doręczenia (wraz z czterema kopiami): a) pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna; b) odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem orzeczeń (wyroków, postanowień, decyzji, innych rozstrzygnięć) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (z wyjątkiem wyroku NSA z 30 maja 2022 r., sygn. akt […]).
Skarżąca w piśmie z 23 grudnia 2022 r. (data nadania) ustosunkowała się do powyższego wezwania.
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 27 czerwca 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 4 lipca 2023 r.) wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi konstytucyjnej przez doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Ustosunkowując się do powyższego wezwania, skarżąca – w piśmie z 11 lipca 2023 r. (data nadania) – przedłożyła jedynie zanonimizowany wydruk powyższego orzeczenia z Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych.
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).
Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.
Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 27 czerwca 2023 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 4 lipca 2023 r. W ustawowym terminie skarżąca nie usunęła jednak wskazanego w powyższym zarządzeniu braku formalnego. Zamiast odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 21 marca 2019 r. (sygn. akt […]) przedłożyła bowiem zanonimizowany wydruk tego wyroku z Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych.
Okoliczność ta jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania skardze dalszego biegu.
Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 15
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.