Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 20 października 2022 r. (data nadania) M.K. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia, sformułowanym na tle następującej sprawy.
Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 maja 2022 r. (sygn. akt […]) oddalono skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 21 grudnia 2018 r. (sygn. akt […]) w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Zdrowia z 8 marca 2018 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów sprawie obowiązku poddania dziecka skarżącej obowiązkowym szczepieniom ochronnym.
2. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 9 grudnia 2022 r. skarżąca została wezwana do doręczenia Trybunałowi pełnomocnictwa szczególnego. Pismem z 23 grudnia 2022 r. (data nadania) skarżąca wykonała otrzymane zarządzenie.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 29 czerwca 2023 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych złożonej skargi przez doręczenie odpisów: a) tytułu wykonawczego wystawionego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z 19 kwietnia 2017 r. ([…]), postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. z 7 lipca 2017 r. ([…]) w przedmiocie zgłoszonych zarzutów oraz postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z 28 sierpnia 2017 r. (nr […]). Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 10 lipca 2023 r. 5
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w przedmiotowej sprawie do Trybunału Konstytucyjnego nie wpłynęła żadna korespondencja ze strony skarżącej.
3. Poszczególnym kwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła, że stanowiąc podstawę orzeczeń wydanych w sprawie objętej wniesioną skargą, doprowadziły do naruszenia – odpowiednio – zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji) oraz jej prawa do prywatności i decydowania o swoim życiu osobistym (odczytywanym przez skarżącą z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji), a także zasady źródeł prawa powszechnie obowiązującego (art. 87 Konstytucji).
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 61 ust. 4 u.o.t.p.TK Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, jeżeli skarga nie spełnia wymogów określonych w ustawie i usunięcie jej braków nie jest możliwe, gdy braki te nie zostały usunięte w terminie albo gdy skarga jest oczywiście bezzasadna.
Na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego zarządzenia, jeśli nie spełnia ona wymagań przewidzianych w ustawie. W przypadku ich nieusunięcia w terminie, Trybunał odmawia nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 3 i ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK., o czym skarżąca została pouczona w treści doręczonego zarządzenia.
Zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego, wydane na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK, doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej 10 lipca 2023 r. Mimo upływu terminu, wskazane braki formalne skargi konstytucyjnej nie zostały usunięte.
Okoliczność ta stanowi samodzielną podstawę odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK.
POUCZENIE 13
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo do wniesienia zażalenia na niniejsze postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.