Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 sierpnia 2023 r. (data nadania) W.W., działający w imieniu własnym oraz małoletniej córki L.W. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 30 kwietnia 2020 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 24 września 2019 r. (znak: […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody z 17 czerwca 2019 r. (znak:
[…]) w zakresie, w jakim nałożyło na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym.
Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 20 października 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 27 października 2023 r.) wezwał skarżącego do: złożenia pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami) w szczególności postanowienia Ministra Zdrowia z 24 września 2019 r. (nr […]) oraz poprzedzającego go postanowienia w przedmiocie nałożenia na skarżącego kary grzywny wraz z tytułem wykonawczym, a także wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 30 kwietnia 2020 r. (sygn. akt […]) i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]). Skarżący został także zobowiązany do udokumentowania daty doręczenia mu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz doręczenia czterech odpisów skargi konstytucyjnej.
W piśmie procesowym złożonym 3 listopada 2023 r. (data nadania) skarżący odniósł się do zarządzenia. Do pisma dołączył tylko wymienione w nim postanowienia i wyroki. Przysłał również kopię koperty, w której doręczono mu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 6 marca 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 14 marca 2024 r.) wezwał skarżącego do: 1) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazanych w punkcie pierwszym niniejszego zarządzenia; 3) wskazania, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącego wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt 2 i 3 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]) wraz z czterema kopiami oraz odpisów lub poświadczonych przez pełnomocnika skarżącego za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) postanowienia Wojewody z 17 czerwca 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, a także czterech egzemplarzy skargi konstytucyjnej podpisanych przez umocowanego w sprawie pełnomocnika (bez załączników). Jednocześnie pouczono skarżącego o tym, że w wypadku nieusunięcia powyższych braków w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
W terminie wskazanym w zarządzeniu skarżący nie usunął braków skargi.
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).
Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.
Zarządzeniem z 6 marca 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżący nie usunął na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 20 października 2023 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 6 marca 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 14 marca 2024 r. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżący nie wykonał zarządzenia w całości, albowiem nie doręczył pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2023 r. (sygn. akt […]) ani odpisu lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii (wraz z czterema kopiami) postanowienia Wojewody z 17 czerwca 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący nie złożył także czterech egzemplarzy skargi konstytucyjnej podpisanych przez umocowanego w sprawie pełnomocnika.
W związku z tym należy stwierdzić, że skarżący świadomie naraził się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189).
Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 16
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.