Postanowienie o nadaniu biegu Trybunału Konstytucyjnegoz 9 czerwca 2026 r., sygn. akt Ts 217/24

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 listopada 2024 r. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle dwóch spraw.

Decyzją z 20 grudnia 2018 r. (nr […]) Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. (dalej: NMUCS) określił skarżącej kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. w wysokości wyższej niż w złożonej przez skarżącą deklaracji CIT-8 za 2011 r. ze względu m.in na udokumentowanie przez skarżącą kosztów uzyskania przychodów nierzetelnymi fakturami.

Decyzja ta została utrzymana w mocy przez decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS) z 6 grudnia 2019 r. (nr […]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. (dalej: WSA) wyrokiem z 13 stycznia 2021 r. (sygn. […]) oddalił skargę skarżącej od tej decyzji.

Wyrokiem z 4 lipca 2024 r. (sygn. […]) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił skargę kasacyjną skarżącej. Orzeczenie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2024 r. – zostało wskazane w skardze jako pierwsze ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.

Decyzją z 3 lipca 2019 r. (nr […]) NMUCS określił skarżącej kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. w wysokości wyższej niż w złożonej przez skarżącą deklaracji CIT-8 za 2013 r. ze względu na zastrzeżenia co do rzetelności wskazanych przez skarżącą faktur.

Decyzja ta została utrzymana w mocy przez decyzję DIAS z 29 maja 2020 r. (nr […]).

Wyrokiem z 20 grudnia 2021 r. WSA (sygn. […]) oddalił skargę skarżącej od powyższej decyzji.

NSA wyrokiem z 4 lipca 2024 r. (sygn. […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej. Orzeczenie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2024 r. – zostało wskazane w skardze jako drugie ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.

Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 14 stycznia 2025 r. (doręczonym 20 stycznia 2025 r.) skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej oraz udokumentowanie dat doręczenia skarżącej wskazanych w skardze orzeczeń ostatecznych.

Skarżąca ustosunkowała się do powyższego wezwania w piśmie z 24 stycznia 2025 r. (data wniesienia).

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 15 maja 2025 r. (doręczonym 21 maja 2025 r.) skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doprecyzowanie przedmiotu kontroli, tj.: a) wskazanie kwestionowanego brzmienia zaskarżonych przepisów, b) wyjaśnienie, czy przedmiotem zaskarżenia są również przepisy wskazane w uzasadnieniu skargi; 2) określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skarżącej, wynikających z przepisów Konstytucji powołanych w petitum skargi; 3) uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanych regulacji z tymi wolnościami lub prawami, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.

Skarżąca ustosunkowała się do powyższego wezwania w piśmie z 28 maja 2025 r. (data nadania).

Skarżąca zarzuca zakwestionowanym przepisom niezgodność z Konstytucją w zakresie, w jakim umożliwiły one obciążenie jej zobowiązaniem podatkowym w podatku od osób prawnych za lata 2011 i 2013 na podstawie przesłanek niewynikających wprost z przepisów ustawowych, lecz wyprowadzonych z orzecznictwa sądów administracyjnych. W ocenie skarżącej doprowadziło to do określenia podstawy opodatkowania z pominięciem kosztów uzyskania przychodów, a tym samym do naruszenia zasady wyłączności ustawy w prawie daninowym, zasady szczególnej określoności przepisów podatkowych, zasady demokratycznego państwa prawnego i poprawnej legislacji, zasady legalizmu, zasady podziału władz oraz zasady proporcjonalności ingerencji w prawa majątkowe podatnika.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

1. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom.
2. 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do merytorycznego rozpoznania, ponieważ:
3. a) została sporządzona przez pełnomocnika, który przedłożył pełnomocnictwo szczególne do działania w imieniu skarżącej (art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK), 19
4. b) od wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2024 r. (sygn. akt […] i […]), wskazanych jako ostateczne orzeczenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, nie przysługuje zwyczajny środek zaskarżenia, a skarżąca poinformowała, że nie wniosła od nich także nadzwyczajnych środków zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK), 20
5. c) dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK (ostateczne orzeczenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2024 r., zaś skargę konstytucyjną wniesiono 15 listopada 2024 r.), 21
6. d) określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), 22
7. e) wskazano, które konstytucyjne wolności i prawa oraz w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK), 23
8. f) przedstawiono uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).
9. 3. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, ani oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.

Mając powyższe na względzie, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowił nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.