Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 23 września 2022 r. (data nadania) […] Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia. W uzasadnieniu skargi jako ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji skarżąca wskazała wyrok Sądu Apelacyjnego w W. I Wydział Cywilny z 20 maja 2022 r. (sygn. akt […]), wskazując jednocześnie, że od tego wyroku wniosła do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną.
Postanowieniem z 8 grudnia 2022 r. Trybunał Konstytucyjny, na podstawie art. 78 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), zawiesił postępowanie do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej.
W piśmie z 1 grudnia 2023 r. (data nadania) skarżąca poinformowała Trybunał Konstytucyjny, że postanowieniem z 20 października 2023 r. (sygn. akt […]) Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Postanowieniem z 5 marca 2024 r. Trybunał Konstytucyjny podjął zawieszone postępowanie. Trybunał uznał, że wskazane w skardze konstytucyjnej orzeczenie drugiej instancji utrzymało walor prawomocności i stanowi nadal ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji w związku z art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK, ponieważ Sąd Najwyższy postanowieniem z 20 października 2023 r. (sygn. akt […]) odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej skarżącej od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z 20 maja 2022 r. (sygn. akt […]) do rozpoznania. Okoliczność ta przemawia za podjęciem zawieszonego postępowania.
W piśmie z 11 marca 2024 r. (data nadania) zatytułowanym „Pismo Skarżącej z informacją o cofnięciu skargi konstytucyjnej” skarżąca podała, że wycofuje skargę konstytucyjną oraz wnosi o umorzenie postępowania.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Artykuł 56 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) stanowi, że do rozpoczęcia rozprawy skarżący może wycofać skargę konstytucyjną.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego prawo do cofnięcia skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania skarżącego i jest odzwierciedleniem zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym. Cofnięcie skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy nie podlega zatem kontroli Trybunału Konstytucyjnego, skutkuje natomiast zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK koniecznością umorzenia postępowania (zob. postanowienie TK z 6 lutego 2019 r., sygn. Ts 30/18, OTK ZU B/2019, poz. 75).
W związku z powyższym, w myśl art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, Trybunał Konstytucyjny umarza postępowanie na skutek cofnięcia skargi konstytucyjnej, gdy do tego cofnięcia dojdzie na etapie wstępnego rozpoznania skargi konstytucyjnej. Złożone przez pełnomocnika skarżącej w piśmie z 11 marca 2024 r. oświadczenie o cofnięciu skargi konstytucyjnej wyczerpuje zatem przesłankę, o której mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, co stanowi podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Trybunał Konstytucyjny orzekł jak w sentencji.