Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 10 lipca 2023 r. (data nadania) M.S. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 marca 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 6 maja 2020 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 6 listopada 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Zarządzeniem z 12 października 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 19 października 2023 r.) Prezes Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) złożenie pełnomocnictwa szczególnego uprawniającego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, (wraz z czterema kopiami) w szczególności: a) postanowienia: w przedmiocie nałożenia na skarżącą grzywny wraz z tytułem wykonawczym, Ministra Zdrowia z 6 listopada 2019 r. (znak: […]), b) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 6 maja 2020 r. (sygn. akt […]); 3) doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami.
W piśmie z 27 października 2023 r. (data nadania) skarżąca ustosunkowała się do powyższego wezwania.
Zarządzeniem z 16 października 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 7 listopada 2024 r.) sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) postanowienia Ministra Zdrowia z 6 listopada 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; 2) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie;
3) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazane w punkcie piątym niniejszego zarządzenia; 4) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia, a także uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa wyżej, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.
W piśmie z 14 listopada 2024 r. (data nadania) skarżąca ustosunkowała się jedynie do punktów 2-4 powyższego wezwania. Nie przedłożyła natomiast odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) postanowienia Ministra Zdrowia z 6 listopada 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie.
Zarządzeniem z 16 października 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi pod rygorem odmowy nadania jej dalszego biegu, w tym m.in. doręczenia odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) postanowienia Ministra Zdrowia z 6 listopada 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Odpis zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 7 listopada 2024 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie usunęła wszystkich – stwierdzonych przez sędziego Trybunału Konstytucyjnego – braków formalnych skargi w ustawowo przewidzianym terminie. Do pisma z 14 listopada 2024 r. (data nadania) nie załączyła bowiem odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) postanowienia Ministra Zdrowia z 6 listopada 2019 r. (znak: […]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
Powyższa okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 16
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.