Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej Marka Jarockiego z 27 października 2003 r. zarzucono, iż art. 350 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 24 listopada 2003 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej poprzez wskazanie tych podmiotowych praw lub wolności o charakterze konstytucyjnym, których naruszenie skarżący czyni podstawą skargi konstytucyjnej, dokładne określenie sposobu naruszenia praw lub wolności oraz określenie, na czym polega niezgodność art. 350 § 1 kodeksu postępowania cywilnego z Konstytucją, a także dołączenie trzech odpisów skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami.
Zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 2 grudnia 2003 r. W wyznaczonym, w tym zarządzeniu, terminie pełnomocnik skarżącego nie usunął braków skargi konstytucyjnej. Do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęło natomiast pismo samego skarżącego z 8 grudnia 2003 r. nadane w Urzędzie Pocztowym 10 grudnia 2003 r.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) w przypadku gdy braki formalne skargi konstytucyjnej nie zostaną usunięte w wyznaczonym do tego terminie, wydaje się postanowienie o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 24 listopada 2003 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 2 grudnia 2003 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych upływał 9 grudnia 2003 r. Do tego dnia nie wpłynęło do Trybunału Konstytucyjnego pismo pełnomocnika skarżącego uzupełniające braki złożonej skargi konstytucyjnej. Także pismo samego skarżącego zostało nadane z przekroczeniem terminu określonego w treści art. 36 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.
W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji.