Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 3 lipca 2023 r. (data nadania) K.T. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 30 października 2018 r. (znak: […]) w przedmiocie oddalenia zarzutów.
Zarządzeniami z 12 października 2023 r. i 5 grudnia 2024 r. (doręczonymi pełnomocnikowi skarżącej 19 października 2023 r. i 12 grudnia 2024 r.) wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) złożenie pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); 2) doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności: a) postanowień: Wojewody z 13 marca 2017 r. wraz z tytułem wykonawczym, Ministra Zdrowia z 30 października 2018 r. (znak […]), b) wyroków: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]), Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […]); 3) udokumentowanie daty doręczenia skarżącej orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne (doręczenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki lub elektronicznego potwierdzenia odbioru) wraz z czterema kopiami; 4) doręczenie czterech odpisów skargi konstytucyjnej; 5) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753; dalej:
rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 6) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazane w punkcie piątym niniejszego zarządzenia; 7) wskazanie, które konstytucyjne wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia; 8) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt. 6 i 7 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.
W piśmie z 19 grudnia 2024 r. (data nadania) skarżąca ustosunkowała się do powyższego wezwania – przedłożyła jedynie poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię postanowienia Ministra Zdrowia z 30 października 2018 r. (znak […]), cztery odpisy skargi konstytucyjnej, pełnomocnictwo szczególne oraz zanonimizowany wydruk orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […]).
Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).
Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:
u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK). Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania. Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań lub gdy braki formalne nie zostały usunięte w ustawowym terminie.
Zarządzeniem z 5 grudnia 2024 r. sędzia Trybunału Konstytucyjnego wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi pod rygorem odmowy nadania jej dalszego biegu, w tym m.in. doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem postanowienia Wojewody z 13 marca 2017 r. wraz z tytułem wykonawczym, wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]), Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […]) oraz udokumentowanie daty doręczenia skarżącej orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne.
Odpis zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 5 grudnia 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 12 grudnia 2024 r.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie usunęła wszystkich – stwierdzonych przez sędziego Trybunału Konstytucyjnego – braków formalnych skargi w ustawowo przewidzianym terminie. Do pisma z 19 grudnia 2024 r. (data nadania) nie załączyła bowiem odpisów ani kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem postanowienia Wojewody z 13 marca 2017 r. (wraz z tytułem wykonawczym), wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 11 czerwca 2019 r. (sygn. akt […]) oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2023 r. (sygn. akt […] – warunku takiego nie spełnia nadesłany przez skarżącą zanonimizowany wydruk), jak również dokumentu potwierdzającego datę doręczenia jej orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne.
Powyższa okoliczność jest – zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK – podstawą odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.
Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.
POUCZENIE 14
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.