Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz 17 lipca 2003 r., sygn. akt Ts 170/02

Dokument powołuje ten przepis w metryce, ale w tekście nie znaleźliśmy miejsca, które by go wymieniało.

Metryka

Wydany
17 lipca 2003 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Skład
Janusz Niemcewicz przewodniczący
Mirosław Wyrzykowski sprawozdawca
Marian Grzybowski
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 stycznia 2003 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Risto Filipowskiego

Sentencja

postanawia:

  1. uwzględnić zażalenie.

Uzasadnienie:

W skardze konstytucyjnej złożonej 26 listopada 2002 r. zarzucono, że art. 199 § 1 pkt 2 i art. 4779 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) są niezgodne z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Niezgodność ta polega, zdaniem skarżącego, na tym, że art. 4779 k.p.c. nie przewiduje możliwości zaskarżenia bezczynności organu rentowego. Ponadto, zdaniem skarżącego, zastosowanie norm prawnych zawartych w zaskarżonych przepisach zamyka mu drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy o wznowienie wypłaty renty inwalidzkiej przez niezawisły sąd.

Skarga została złożona w oparciu o następujący stan faktyczny. Skarżący 20 czerwca 1996 r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wznowienie postępowania dotyczącego wypłaty renty inwalidy wojennego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie nadał biegu sprawie, na co skarżący złożył odwołanie do sądu. Odwołanie to zostało odrzucone postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z 23 czerwca 1997 r. Zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 24 października 1997 r. Postanowienie to zostało skarżącemu doręczone 24 września 1999 r.

Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 20 stycznia 2003 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie zostało skarżącemu doręczone 24 września 1999 r., a skarga konstytucyjna została złożona 26 listopada 2002 r., czyli z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

W zażaleniu skarżący wniósł o nadanie dalszego biegu skardze konstytucyjnej wskazując, iż w niniejszej sprawie trzymiesięczny bieg terminu do złożenia skargi konstytucyjnej uległ zawieszeniu ze względu na konieczność wyznaczenia z urzędu pełnomocnika do sporządzenia skargi konstytucyjnej. Skarżący wskazał, iż postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 24 października 1997 r. zostało mu doręczone dopiero 24 września 1999 r. Tymczasem 26 kwietnia 1999 r. skarżący wystąpił do Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy o ustanowienie pełnomocnika celem sporządzenia skargi konstytucyjnej.

Sąd Rejonowy dopiero 13 sierpnia 2002 r. wydał postanowienie o ustanowieniu pełnomocnika, które zostało doręczone pełnomocnikowi 26 sierpnia 2002 r. Ponieważ skarga konstytucyjna została złożona 26 listopada 2002 r. zachowany został trzymiesięczny termin, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Należy podzielić pogląd sformułowany w zażaleniu, iż w niniejszej sprawie skarga konstytucyjna została złożona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 46 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Ze względu na wystąpienie przez skarżącego o wyznaczenie pełnomocnika do sporządzenia skargi konstytucyjnej jeszcze przed doręczeniem mu postanowienia Sądu Apelacyjnego, termin do złożenia skargi konstytucyjnej rozpoczął bieg dopiero 26 sierpnia 2002 r. W tym dniu pełnomocnik skarżącego otrzymał zawiadomienie z Okręgowej Rady Radców Prawnych o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. Ponieważ skarga konstytucyjna została złożona 26 listopada 2002 r., wskazana w zaskarżonym postanowieniu przyczyna odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w niniejszej sprawie nie zachodzi.

W tym stanie rzeczy zażalenie należy uznać za zasadne.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 20 stycznia 2003 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.