Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Postanowienie o nadaniu biegu Trybunału Konstytucyjnegoz 24 czerwca 2026 r., sygn. akt Ts 149/25

Metryka

Wydany
24 czerwca 2026 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Skład
Andrzej Zielonacki
Rozpoznanie
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej K.S. o zbadanie zgodności: art. 233 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 614, ze zm.) w zakresie, w jakim „wyłącza możliwość zwrotu kosztów postępowania wierzycielowi, którego wierzytelność zabezpieczona hipoteką nie została wpisana na listę wierzytelności z urzędu przez syndyka, pomimo ustawowego obowiązku oraz o zmianę tego przepisu w tym zakresie” z art. 2, art. 32, art. 64 oraz art. 45 [ust.] 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
Publikacja
OTK ZU B/2026, poz. 179

Sentencja

postanawia:

  1. nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.

Uzasadnienie

1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 lipca 2025 r., K.S. (dalej: skarżący) – reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia w oparciu o następujący stan faktyczny:

Postanowieniem z 26 kwietnia 2024 r. (sygn. akt […]) sędzia – komisarz Sądu Rejonowego w S., oddaliła wniosek wierzyciela – skarżącego – o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z 28 marca 2025 r. (sygn. akt […]) nie uwzględnił zażalenia skarżącego, przesądzając o nieprzyznaniu mu prawa do zwrotu kosztów poniesionych przez niego w postępowaniu upadłościowym.

  1. 2. Zdaniem skarżącego obciążenie go kosztami postępowania wynikłymi z błędu syndyka jest niezgodne z jego prawami konstytucyjnymi.

Podnosi on, że kwestionowana regulacja ogranicza jego prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy przez sąd, narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i ochrony zaufania obywateli do państwa i prawa oraz zasadę ochrony prawa własności i równego traktowania wobec prawa.

  1. 3. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 28 października 2025 r. (doręczonym 6 listopada 2025 r.), wydanym na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, ze zm.), skarżący został wezwany do:
  2. 1) doręczenia pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącego przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami);
  3. 2) doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności postanowienia Sądu Rejonowego w S. z: 8
  4. a) 28 marca 2025 r. (sygn. akt […]), 9
  5. b) 26 kwietnia 2024 r. (sygn. akt […]);
  6. 3) udokumentowania daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia (przesłanie poświadczonego za zgodność z oryginałem Elektronicznego Potwierdzenia Odbioru Korespondencji, ponieważ do akt załączono tylko jego niepoświadczoną kopię) wraz z czterema kopiami.

Skarżący wykonał powyższe zarządzenie w piśmie z 13 listopada 2025 r. (data nadania).

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania.

  1. 2. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK).

Skarga konstytucyjna została sporządzona przez pełnomocnika z wyboru, który przedłożył pełnomocnictwo szczególne (art. 44 ust. 1 oraz art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK).

Skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z 28 marca 2025 r. (sygn. akt […]) nie przysługuje żaden zwyczajny środek zaskarżenia (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK).

W sprawie nie złożono także nadzwyczajnego środka zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK).

Dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Postanowienie Sądu Rejonowego w S. (sygn. akt […]) zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 4 kwietnia 2025 r., natomiast skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału 4 lipca 2025 r. (data nadania).

Określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK).

Skarżący wskazał, które jego konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone oraz w jaki sposób (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK).

Przedstawił także uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).

Skarga zawiera wymagane informacje o stanie faktycznym sprawy (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p.TK) oraz niezbędne załączniki (art. 53 ust. 1 pkt 5 i art. 53 ust. 2 u.o.t.p.TK).

Z powyższych względów należało postanowić jak na wstępie.

powrót do wyszukiwania

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.