Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 8 stycznia 2026 r. R.S. (dalej: skarżący) – reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia w oparciu o następujący stan faktyczny:
Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z 11 lipca 2025 r. (sygn. akt […]) nie uwzględnił wniosku skarżącego o uznanie za wykonany środka karnego w postaci prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, orzeczonego wobec niego wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z 30 stycznia 2024 r. (sygn. akt […]).
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z 25 września 2025 r. (sygn. akt […]) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie sądu orzekającego w pierwszej instancji.
2. Zdaniem skarżącego niezgodne ze wskazanymi przepisami Konstytucji jest zróżnicowanie sytuacji prawnej osób czasowo pozbawionych prawa prowadzenia pojazdów, w wyniku którego ci, względem których stwierdzono, że dokonali wykroczenia w stanie nietrzeźwości, pozbawieni są możliwości skutecznego ubiegania się o skrócenie czasu obowiązywania orzeczonego środka karnego, o którym mowa w art. 84 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383).
3. Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 26 marca 2026 r. (doręczonym 13 kwietnia 2026 r.), wydanym na podstawie art. 130 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, ze zm.), skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych przez:
6 doręczenie jednego odpisu skargi konstytucyjnej wraz z załącznikami;
7 doręczenie odpisu lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej, w szczególności postanowienia Sądu Rejonowego w P. z 11 lipca 2025 r. (sygn. akt […]);
8 udokumentowanie daty doręczenia skarżącemu ostatecznego orzeczenia.
Skarżący w piśmie z 21 kwietnia (data nadania) usunął wskazane braki.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Trybunał wydaje postanowienie o nadaniu skardze konstytucyjnej dalszego biegu, gdy spełnia ona określone przez prawo wymagania.
- 2. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że spełnia ona przesłanki nadania jej dalszego biegu (art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK).
Skarga konstytucyjna została sporządzona przez pełnomocnika z wyboru, który przedłożył pełnomocnictwo szczególne (art. 44 ust. 1 oraz art. 53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK).
Skarżący wyczerpał przysługującą mu drogę prawną, ponieważ od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z 25 września 2025 r. (sygn. akt […]) nie przysługuje żaden zwyczajny środek zaskarżenia (art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK).
W sprawie nie złożono także nadzwyczajnego środka zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK).
Dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK. Postanowienie Sądu Okręgowego w P. z 25 września 2025 r. (sygn. akt […]), wskazane jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 9 października 2025 r., natomiast skarga konstytucyjna została wniesiona do Trybunału 8 stycznia 2026 r. (data nadania).
Określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK).
Skarżący wskazał, które jego konstytucyjne wolności i prawa zostały naruszone oraz w jaki sposób (art. 53 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK).
Przedstawił także uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).
Skarga zawiera wymagane informacje o stanie faktycznym sprawy (art. 53 ust. 1 pkt 4 u.o.t.p.TK) oraz niezbędne załączniki (art. 53 ust. 1 pkt 5 i art. 53 ust. 2 u.o.t.p.TK).
Z powyższych względów należało postanowić jak na wstępie.