Uzasadnienie:
13 sierpnia 1999 r. Jan F. złożył w Trybunale Konstytucyjnym skargę konstytucyjną. Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 sierpnia 1999 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków formalnych tej skargi, w szczególności poprzez dokładne określenie przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, które czyni jej przedmiotem, sprecyzowanie, na czym polega niezgodność zakwestionowanych przepisów z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, a także wskazanie rozstrzygnięcia sądu lub organu administracji publicznej wydanego na podstawie zakwestionowanych w skardze konstytucyjnej przepisów, a odnoszącego się do konstytucyjnych praw lub wolności skarżącego.
W wyznaczonym do tego terminie skarżący nie uzupełnił żadnego z wyżej wymienionych braków skargi konstytucyjnej. W piśmie z 26 sierpnia 1999 r. stwierdził natomiast, iż przedmiotem złożonej skargi konstytucyjnej jest “nierespektowanie zapisu art. 8 i 9 prawa geodezyjnego (Dz.U. z 1989 r. Nr 30, poz. 163) poprzez niepowołanie Państwowej Rady Geodezyjnej i Kartograficznej”.
Tak sformułowana skarga konstytucyjna z oczywistych względów nie może być przedmiotem merytorycznego rozpoznania. Art. 79 ust. 1 Konstytucji RP wyraźnie bowiem stanowi, iż przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, na podstawie art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym, należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.