Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżących Kazimiery Cieślińskiej i Andrzeja Cieślińskiego (dalej: skarżący) wraz ze złożeniem skargi konstytucyjnej z 7 marca 2007 r. wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania przed Trybunałem według norm przepisanych.
Postanowieniem z 19 października 2010 r. Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej skarżących na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku. Skarga konstytucyjna nie została zatem uwzględniona.
Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o TK Trybunał orzeka zwrot kosztów postępowania przed Trybunałem od organu, który wydał akt normatywny będący przedmiotem skargi, wraz z wyrokiem uwzględniającym skargę konstytucyjną. W uzasadnionych wypadkach może orzec zwrot kosztów postępowania również wtedy, gdy nie uwzględnił skargi (art. 24 ust. 2 zdanie drugie ustawy o TK). Orzeczenie takie ma jednak charakter wyjątkowy jako odstępstwo od zasady ogólnej wyrażonej w art. 24 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy o TK.
Trybunał, rozpoznając wniosek w niniejszej sprawie, nie znalazł podstaw do uznania, że zachodzi „uzasadniony przypadek”, który przemawiałby za przyznaniem kosztów postępowania.
Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.