Uzasadnienie:
Postanowieniem z 29 października 2002 r. Trybunał Konstytucyjny w sprawie SK 20/02 umorzył postępowanie z powodu niedopuszczalności wydania orzeczenia.
Pełnomocnik skarżących zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Biuro Trybunału Konstytucyjnego pismem z 6 marca 2003 r. poinformowało pełnomocnika skarżących o braku prawnych podstaw do zaskarżenia ostatecznego rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego.
Pomimo tej informacji pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z 21 lipca 2004 r. kierowanym do Trybunału Konstytucyjnego ponownie wnosi o ustosunkowanie się do zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania.
Trybunał Konstytucyjny stwierdza, iż brak jest podstaw do zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 39 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są ostateczne (art. 190 ust. 1 Konstytucji) i nie podlegają zaskarżeniu poza orzeczeniami wydawanymi na etapie wstępnego rozpoznania (art. 36 ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym).
W tych warunkach brak jest podstaw do rozpoznania pisma procesowego pełnomocnika skarżących o ponowne ustosunkowanie się do zażalenia na postanowienie TK o umorzeniu postępowania.