Uzasadnienie
- 1. Pełnomocnik skarżącej spółki wraz ze złożeniem skargi konstytucyjnej, w której wnosił o stwierdzenie, że art. 56 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 89, poz. 625, ze zm.) jest niezgodny z art. 42 ust. 2 i 3 Konstytucji, wniósł także o przyznanie skarżącej spółce zwrotu kosztów postępowania przed Trybunałem.
- 2. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 5 listopada 2013 r. umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej spółki „GROSAR” sp. z o.o. z siedzibą w Sanoku na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).
- 3. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o TK, Trybunał orzeka o zwrocie kosztów na rzecz wnoszącego skargę jeżeli skarga konstytucyjna została uwzględniona (zdanie pierwsze), a w uzasadnionych wypadkach może on rozważyć orzeczenie o zwrocie kosztów również, gdy nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi (zdanie drugie). Określając okoliczności, zaliczające się do katalogu „uzasadnionego przypadku”, należy brać pod uwagę charakter postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej, będącej środkiem ochrony indywidualnych praw i wolności, ale również środkiem ochrony Konstytucji oraz konkretną sytuację osoby wnoszącej skargę konstytucyjną.
Zwrot kosztów postępowania, w wypadku nieuwzględnienia skargi konstytucyjnej – a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, w związku z umorzeniem postępowania – ma charakter wyjątkowy, stanowiąc odstępstwo od zasady ogólnej. Trybunał Konstytucyjny rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżącej spółki, nie znalazł w badanej sprawie podstaw do uznania, że zachodzi uzasadniony przypadek, pozwalający orzec o zwrocie kosztów postępowania.
Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak na wstępie.