Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Konstytucja RP
art. 2art. 32 ust. 1art. 45 ust. 1
Ustawa o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania
art. 1art. 13 ust. 1art. 6art. 7

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz 11 października 2017 r., sygn. akt K 17/16

Tekst u wydawcy: Portal orzeczeń TK

Metryka

Wydany
11 października 2017 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Skład
Julia Przyłębska przewodniczący
Henryk Cioch
Grzegorz Jędrejek
Zbigniew Jędrzejewski
Leon Kieres
Mariusz Muszyński
Justyn Piskorski
Piotr Pszczółkowski
Małgorzata Pyziak-Szafnicka
Stanisław Rymar
Piotr Tuleja
Michał Warciński sprawozdawca
Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz
Andrzej Zielonacki
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2017 r., wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności:
1) art. 1 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. Nr 254, poz. 1700, ze zm.) w zakresie, w jakim ogranicza zakres zastosowania ustawy do sytuacji naruszenia zasady równego traktowania ze względu na zamknięty katalog przesłanek dyskryminacyjnych z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji,
2) art. 6 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie zakazuje nierównego traktowania osób fizycznych ze względu na religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną w zakresie dostępu i warunków korzystania z zabezpieczenia społecznego, usług, w tym usług mieszkaniowych, rzeczy oraz nabywania praw lub energii, jeżeli są one oferowane publicznie z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji,
3) art. 7 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie zakazuje nierównego traktowania osób fizycznych ze względu na płeć, religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną w zakresie opieki zdrowotnej oraz oświaty i szkolnictwa wyższego z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji,
4) art. 6 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie zakazuje nierównego traktowania osób fizycznych ze względu na niepełnosprawność w zakresie dostępu i warunków korzystania z zabezpieczenia społecznego, usług, w tym usług mieszkaniowych, rzeczy oraz nabywania praw lub energii, jeżeli są one oferowane publicznie oraz art. 7 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim nie zakazuje nierównego traktowania osób fizycznych ze względu na niepełnosprawność w zakresie opieki zdrowotnej oraz oświaty i szkolnictwa wyższego z art. 5 ust. 2 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169),
Publikacja
OTK ZU A/2017, poz. 63

Sentencja

postanawia:

  1. na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072) umorzyć postępowanie.
  2. Orzeczenie zapadło jednogłośnie.

Uzasadnienie

I 1

1. Rzecznik Praw Obywatelskich (dalej: Rzecznik) 31 marca 2016 r. skierował do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie niezgodności art. 1 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. Nr 254, poz. 1700, ze zm.; dalej: ustawa o równym traktowaniu) w zakresie, w jakim ogranicza zakres zastosowania ustawy do sytuacji naruszenia zasady równego traktowania ze względu na zamknięty katalog przesłanek dyskryminacyjnych z art. 32 w związku z art. 2 Konstytucji; art. 6 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o równym traktowaniu w zakresie, w jakim nie zakazuje nierównego traktowania osób fizycznych ze względu na religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną w zakresie dostępu i warunków korzystania z zabezpieczenia społecznego, usług, w tym usług mieszkaniowych, rzeczy oraz nabywania praw lub energii, jeżeli są one oferowane publicznie z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji;

art. 7 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o równym traktowaniu w zakresie, w jakim nie zakazuje nierównego traktowania osób fizycznych ze względu na płeć, religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną w zakresie opieki zdrowotnej oraz oświaty i szkolnictwa wyższego z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji; art. 6 w związku z art. 13 ust. 1 ustawy o równym traktowaniu w zakresie, w jakim nie zakazuje nierównego traktowania osób fizycznych ze względu na niepełnosprawność w zakresie dostępu i warunków korzystania z zabezpieczenia społecznego, usług, w tym usług mieszkaniowych, rzeczy oraz nabywania praw lub energii, jeżeli są one oferowane publicznie oraz art. 7 w związku z art. 13 ust. 1 tej ustawy w zakresie, w jakim nie zakazuje nierównego traktowania osób fizycznych ze względu na niepełnosprawność w zakresie opieki zdrowotnej oraz oświaty i szkolnictwa wyższego z art. 5 ust. 2 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1169).

Przyjęcie ustawy, w której znajdują się zaskarżone przepisy, miało na celu dokonanie wdrożenia następujących dyrektyw unijnych:

  1. 1) dyrektywy Rady 86/613/EWG z dnia 11 grudnia 1986 r. w sprawie stosowania zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn pracujących na własny rachunek, w tym w rolnictwie, oraz w sprawie ochrony kobiet pracujących na własny rachunek w okresie ciąży i macierzyństwa (Dz. Urz. UE L 359 z 19.12.1986 r., s. 56);
  2. 2) dyrektywy Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne (Dz. Urz. UE L 180 z 19.07.2000 r., s. 22);
  3. 3) dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz. Urz. UE L 303 z 2.12.2000 r., s. 16);
  4. 4) dyrektywy Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług (Dz. Urz. UE L 373 z 21.12.2004 r., s. 37);
  5. 5) dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy (wersja przeredagowana) (Dz. Urz. UE L 204 z 26.07.2006 r., s. 23).
  6. 2. W piśmie z 7 marca 2017 r. Marszałek Sejmu przedłożył wyjaśnienia w sprawie, jednocześnie wnosząc o umorzenie postępowania na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: otpTK).
  7. 3. W piśmie z 28 marca 2017 r. stanowisko w sprawie wyraził Prokurator Generalny, według którego postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 otpTK.
  8. 4. Rzecznik pismem z 13 kwietnia 2017 r. cofnął w całości wniosek z 31 marca 2016 r. i wniósł o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.

II 11

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 56 ust. 2 pkt 1 otpTK wnioskodawca może wycofać wniosek do rozpoczęcia rozprawy. Z kolei w myśl art. 59 ust. 1 pkt 1 otpTK cofnięcie wniosku powoduje konieczność umorzenia postępowania.

W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego przyjmuje się, że możliwość cofnięcia wniosku przed rozpoczęciem rozprawy należy do swobodnego uznania wnioskodawcy i jest jednym z przejawów zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (por. postanowienia TK z: 4 marca 1999 r., sygn. SK 16/98, OTK ZU nr 2/1999, poz. 26; 8 marca 2000 r., sygn. K 32/98, OTK ZU nr 2/2000, poz. 64; 13 września 2000 r., sygn. K 24/99, OTK ZU nr 6/2000, poz. 192; 9 września 2002 r., sygn. K 43/01, OTK ZU nr 5/A/2002, poz. 69; 27 maja 2003 r., sygn. K 43/02, OTK ZU nr 5/A/2003, poz. 45; 27 listopada 2006 r., sygn. K 44/05, OTK ZU nr 10/A/2006, poz. 163; 15 stycznia 2007 r., sygn. K 17/06, OTK ZU nr 1/A/2007, poz. 6; 13 marca 2007 r., sygn. K 3/06, OTK ZU nr 3/A/2007, poz. 35; 15 lipca 2010 r., sygn. K 21/09, OTK ZU nr 6/A/2010, poz. 64; 17 listopada 2010 r., sygn. K 6/10, OTK ZU nr 9/A/2010, poz. 113; 22 listopada 2011 r., sygn. K 16/09, OTK ZU nr 9/A/2011, poz. 101; 16 czerwca 2015 r., sygn. K 30/13, OTK ZU nr 6/A/2015, poz. 92; 6 lipca 2016 r., sygn. K 10/14, OTK ZU A/2016, poz. 53; 6 lipca 2016 r., sygn. K 21/16, OTK ZU A/2016, poz. 54). Pogląd ten pozostaje aktualny również po wejściu w życie ustawy o organizacji i trybie postępowania przed TK.

Z powyższych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

Tekst u wydawcy: Portal orzeczeń TKPobrany 11 października 2026 r.Zgłoś dane osobowe albo błąd

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.