Uzasadnienie
Trybunał Konstytucyjny działając z urzędu, na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), postanowił sprostować oczywistą omyłkę, zaistniałą w III części uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. K 11/10 (OTK ZU nr 6/A/2011, poz. 60).
W części III, w punkcie 3.1.4., w pierwszym akapicie, w drugim zdaniu oraz w drugim akapicie, w zdaniach pierwszym i czwartym przywołano przepis węgierskiego kodeksu karnego błędnie oznaczając go jako „art. 265/B”. Prawidłowe oznaczenie winno być: „art. 269/B”.
O oczywistości tej omyłki świadczy treść art. 269/B, która odpowiada treści przytoczonej w uzasadnieniu wyroku, jak również przywołany wyrok Sądu Konstytucyjnego Węgier z 9 maja 2000 r. (sprawa 14/2000 AB), w którym przedmiotem kontroli był art. 269/B węgierskiego kodeksu karnego.
Omyłka ta ma charakter techniczny i nie zmienia sensu rozstrzygnięcia ani jego uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.