Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojskowy Sąd Okręgowy w W., w uwzględnieniu wniosku prokuratora, przedłużył tymczasowe aresztowanie podejrzanego Radosława M. – do dnia 18 lutego 1999 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie obrońca podejrzanego zakwestionował przyjęcie przez sąd, iż w sprawie zachodzi obawa matactwa, nadto podniósł brak uprawdopodobnienia zarzutu z art. 258 § 2 k.k. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przepis art. 263 § 2 k.p.k. jednoznacznie wskazuje, że podstawę przedłużenia tymczasowego aresztowania przez sąd na wniosek prokuratora, stanowi zaistnienie szczególnych okoliczności sprawy, ze względu na które nie można było ukończyć postępowania przygotowawczego w terminie 3 miesięcy (art. 263 § 1 k.p.k.).
We wniosku prokuratora z dnia 9 grudnia 1998 r. nie wskazano na żadne szczególne okoliczności sprawy, które uniemożliwiały zakończenie postępowania przygotowawczego w podstawowym terminie. Sąd pierwszej instancji przedłużając tymczasowe aresztowanie bezkrytycznie ocenił zasadność wniosku prokuratora. Nie można uznać za uzasadnienie tej decyzji argumentu, że „ w czasie kolejnych miesięcy przedłużonego śledztwa będą zbierane kolejne dowody w kierunku wyjaśnienia wszystkich okoliczności... ” (cytat z uzasadnienia postanowienia).
W tym stanie rzeczy, uznając że w sprawie nie wykazano zaistnienia przesłanki określonej w art. 263 § 2 k.p.k. należało zaskarżone postanowienie uchylić.