Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek powoda o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8 maja 2014 r.
Sąd ustalił, że powód J. M. w terminie tygodniowym od daty ogłoszenia wyroku złożył wniosek o jego uzasadnienie. Wniosku nie skierował wprost do Sądu Apelacyjnego, lecz za pośrednictwem Sądu Okręgowego w W., na którego adres nadał przesyłkę. Sąd Okręgowy w W. przekazał wniosek powoda Sądowi Apelacyjnemu w dniu 20 maja 2014 r.
Sąd stwierdził, że tygodniowy termin, wynikający z treści przepisu art. 387 zd.
k.p.c., upłynął w dniu 15 maja 2014.r. Złożenie wniosku w sądzie niewłaściwym nie prowadzi do zachowania terminu, który w takiej sytuacji liczony jest według daty przekazania go sądowi właściwemu. Wobec tego wniosek powoda na podstawie art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c. jako spóźniony podlegał odrzuceniu.
Zażalenie na to postanowienie wniósł powód; zarzucił naruszenie prawa procesowego art. 327 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie polegające na niepouczeniu powoda działającego bez profesjonalnego pełnomocnika co do sposobu i terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego.
W odpowiedzi na zażalenie pozwany Bank Spółdzielczy w N. wniósł o oddalenie zażalenia i zasądzenie od powoda na jego rzecz zwrotu rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Powód nie kwestionował ustalenia, że jego wniosek złożony został w Sądzie niewłaściwym, a do Sądu właściwego wpłynął z uchybieniem ustawowego terminu wynikającego z treści przepisu art. 387 § 3 zd. 1 k.p.c. W uzasadnieniu podniesionego zarzutu powoływał się wyłącznie na to, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 327 k.p.c. Sąd Apelacyjny nie pouczył powoda, działającego bez zawodowego pełnomocnika, o sposobie i terminie zaskarżenia ogłoszonego wyroku. W naruszeniu tego przepisu żalący upatrywał spóźnienia w złożeniu wniosku.
Okoliczność ta nie miała jednak wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Kwestia skutków naruszenia przez sąd obowiązku pouczania strony (uczestnika) postępowania o sposobie zaskarżania orzeczeń sądowych rozstrzygnięta została w uchwale Sądu Najwyższego Izby Cywilnej i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 listopada 2011 r., III CZP 38/11, OSNC 2012/5/56, zgodnie z którą takie uchybienie nie ma wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Natomiast brak pouczenia może uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu, jeżeli strona uchybiła terminowi z powodu braku pouczenia.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 398¹⁴ w zw.
z art. 394¹ § 3 k.p.c., a o kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygając zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 2 ust. 1 i 2, § 6 pkt 7, § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 490).