Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 grudnia 2012 r., ponieważ opłata sądowa uiszczona została po upływie terminu przewidzianego w art. 112 ust. 2 u.k.s.c.
Powód w zażaleniu zarzucił błędną wykładnię art. 373 k.p.c. przez zastosowanie rygoru odrzucenia apelacji, chociaż opłata wniesiona została zgodnie z wezwaniem Sądu. Podniósł, że nietrafnie przyjęte zostało, iż art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
określa skutek odrzucenia środka zaskarżenia w razie nieuiszczenia opłaty bez wezwania przez sąd, na podstawie art. 130 § 1 k.p.c., do uzupełnienia tego braku.
Nieprawidłowości te doprowadziły do pozbawienia go prawa do kontroli orzeczenia sądu pierwszej instancji.
Pozwany wniósł o oddalenie zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przepisem art. 112 ust. 3 zdanie trzecie u.k.s.c. art. 112 ust. 3 u.k.s.c. – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 7, poz. 45), która weszła w życie z dniem 19 kwietnia 2010 r., wprowadzony został obowiązek opłacenia przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego wniesionego pisma, w razie prawomocnego oddalenia postanowienia o zwolnienie od kosztów sądowych. Termin do dopełnienia tego obowiązku jest tygodniowy i biegnie od doręczenia postanowienia sądu drugiej instancji lub ogłoszenia go na posiedzeniu niejawnym. Ze zdania pierwszego tego przepisu wynika, że w kwestii nim uregulowanej nie ma zastosowania art. 112 ust. 2 u.k.s.c., przewidujący wezwanie przez sąd do opłacenia pisma. Na takie rozumienie obowiązku strony reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika wskazuje również dążenie do przyspieszenia postępowania, w sytuacji możliwości wniesienia opłaty w wysokości stałej lub stosunkowej bez potrzeby instrukcji ze strony sądu.
Ugruntowany został w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd o wyłączeniu trybu naprawczego przewidzianego w art. 130 § 1 k.p.c. przez art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
(por. postanowienia: z dnia 23 marca 2011r., V CZ 116/10; z dnia 21 lipca 2011 r., V CZ 30/11; z dnia 24 maja 2012 r., V CZ 12/12 - wszystkie niepublikowane), która ma również zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.
Wezwanie przez sąd pełnomocnika powoda do wniesienia opłaty od apelacji, mimo braku ustawowego uregulowania w tym względzie, było bezskuteczne. Nie mogło zatem prowadzić do uznania, że brak opłaty został usunięty przez dopełnianie tej czynności w terminie tygodniowym od doręczenia wezwania.
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 398¹⁴ w związku z art. 394¹ § 3 k.p.c. Na zasadzie odpowiedzialności za wynik sprawy na tym etapie postępowania Sąd Najwyższy orzekł, stosownie do art. 98 § 1 w związku z art. 394¹ § 3 i art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c., o obowiązku ponoszenia kosztów przez powoda.
es