Uzasadnienie
W punkcie III postanowienia z 28 stycznia 2011 r. Sąd Okręgowy zasądził od powoda kwotę 1.200 zł tytułem należnych pozwanemu kosztów postępowania apelacyjnego. W zażaleniu na to postanowienie z 14 lutego 2011 r. powód wniósł o jego zmianę przez odstąpienie od obciążania go kosztami postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. Zażalenie to skarżący wniósł osobiście.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Na podstawie art. 87¹ § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przed adwokatów lub radców prawnych. W § 2 zd. 1 tego przepisu ustawodawca wyłączył ten obowiązek w odniesieniu do postępowania o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Zażalenie w przedmiocie kosztów postępowania drugoinstancyjnego, oparte o art. 102 k.p.c., nie zalicza się do żadnej z tych kategorii. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, by skarżący posiadał profesjonalne kwalifikacje wskazane w art. 87¹ § 1 zd. 2 k.p.c., wyłączające ograniczenie zdolności postulacyjnej strony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. W konsekwencji, zażalenie wniesione osobiście przez powoda podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.