Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2012 r. Sąd Apelacyjny 1) odrzucił zażalenie powódki M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ż. na postanowienie tego Sądu częściowo uwzględniające wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej.; 2) odrzucił skargę kasacyjną powódki w sprawie przeciwko Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu Usług Turystycznych spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy powódki wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że na postanowienia sądów niższej instancji w przedmiocie zwolnienia od opłaty od skargi kasacyjnej nie przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 394¹ k.p.c.). Jednak takie postanowienie może zostać skontrolowane pośrednio, w ramach rozpoznania zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wskutek nieuiszczenia należnej opłaty, jeżeli w zażaleniu zostanie sformułowany wniosek na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. Niemniej jednak brak jest podstaw, wbrew poglądom żalącej, że Sąd Apelacyjny naruszył art. 233 k.p.c. w zw. z art. 103 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. „o kosztach sądowych w sprawach cywilnych" (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 90 poz. 594 ze zm.) oraz art. 357 § 2 k.p.c. w zw. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. Wyraził trafny pogląd, że koszty dochodzenia przed sądem roszczeń związanych z prowadzoną działalnością stanowią koszty, które strona musi uwzględniać w racjonalnym planowaniu swoich wydatków.
Należy przypomnieć, że zwolnienie od opłaty sądowej ma charakter wyjątkowy.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
jw