Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 września 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę interwenientów ubocznych o wznowienie postępowania w sprawie l ACa (…) [l C (…)] wskazując, że nie został zachowany termin do jej wniesienia. Odrzucił prezentowaną w skardze koncepcję, że bieg terminu rozpoczął się od chwili dowiedzenia się przez interwenientów o treści uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2007 r., III CZP (…).
Sąd zauważył także, że powołana uchwała wiąże jedynie w konkretnej sprawie, a jej treść jest kontrowersyjna.
W zażaleniu na to postanowienie interwenienci zarzucili nieważność postępowania, gdyż w sprawie orzekał sąd rzeczowo niewłaściwy (art. 405 w związku z art. 379 pkt 5 k.p.c.) oraz naruszenie art. 407 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne. W sprawie nie zachodziła nieważność postępowania.
Sąd Apelacyjny trafnie podniósł, że uchwała Sądu Najwyższego podjęta w składzie trzech sędziów wiąże jedynie w konkretnej sprawie. Ponadto, stanowisko zajęte w powoływanej uchwale z dnia 17 lipca 2007 r. nie zostało zaaprobowane przez pełny skład Sądu Najwyższego, który w dniu 14 listopada 2007 r. podjął uchwałę w sposób odmienny interpretującą art. 77 u.s.p.
Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 405 k.p.c. Zgodnie z treścią tego przepisu właściwy do orzekania w sprawie skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października 2006 r. właściwy był ten Sąd Apelacyjny. Okoliczność, że Sąd Najwyższy rozstrzygał w kwestii przyjęcia do rozpoznania wniesionych od wskazanego wyroku nie uchyla obowiązywania normy zawartej w art. 405 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 394¹ w związku z art. 385 k.p.c.).