Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 7 lutego 2008 r., sygn. akt V CZ 138/07

Metryka

Wydany
7 lutego 2008 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
SSN Lech Walentynowicz przewodniczący
SSN Marian Kocon
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian sprawozdawca
Sprawa
w sprawie ze skargi interwenientów ubocznych J. K. i L. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października 2006 r., sygn. akt I ACa (…), w sprawie z powództwa Banku (...) S.A. w W. - - Oddziału w W. przeciwko K. K. i „K.(…)” Spółce z o.o. w G. z udziałem interwenientów ubocznych J. K. i L. K. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lutego 2008 r., zażalenia interwenientów ubocznych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 28 września 2007 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 września 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę interwenientów ubocznych o wznowienie postępowania w sprawie l ACa (…) [l C (…)] wskazując, że nie został zachowany termin do jej wniesienia. Odrzucił prezentowaną w skardze koncepcję, że bieg terminu rozpoczął się od chwili dowiedzenia się przez interwenientów o treści uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2007 r., III CZP (…).

Sąd zauważył także, że powołana uchwała wiąże jedynie w konkretnej sprawie, a jej treść jest kontrowersyjna.

W zażaleniu na to postanowienie interwenienci zarzucili nieważność postępowania, gdyż w sprawie orzekał sąd rzeczowo niewłaściwy (art. 405 w związku z art. 379 pkt 5 k.p.c.) oraz naruszenie art. 407 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest niezasadne. W sprawie nie zachodziła nieważność postępowania.

Sąd Apelacyjny trafnie podniósł, że uchwała Sądu Najwyższego podjęta w składzie trzech sędziów wiąże jedynie w konkretnej sprawie. Ponadto, stanowisko zajęte w powoływanej uchwale z dnia 17 lipca 2007 r. nie zostało zaaprobowane przez pełny skład Sądu Najwyższego, który w dniu 14 listopada 2007 r. podjął uchwałę w sposób odmienny interpretującą art. 77 u.s.p.

Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 405 k.p.c. Zgodnie z treścią tego przepisu właściwy do orzekania w sprawie skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 12 października 2006 r. właściwy był ten Sąd Apelacyjny. Okoliczność, że Sąd Najwyższy rozstrzygał w kwestii przyjęcia do rozpoznania wniesionych od wskazanego wyroku nie uchyla obowiązywania normy zawartej w art. 405 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 394¹ w związku z art. 385 k.p.c.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.