Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda F.(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 19 kwietnia 2007 r. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd Apelacyjny wskazał, że stron powodowa, działająca w procesie przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uiściła od apelacji opłaty podstawowej, co uzasadnia jej odrzucenie jako pisma procesowego nienależycie opłaconego. W zażaleniu strona powodowa wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając naruszeni art. 130² § 3 k.p.c. oraz art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez jego błędne zastosowanie do sprawy, która został wszczęta po wejściu w życie zmiany do ustawy o kosztach w sprawach cywilnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123). Wspomniany przepis stanowi, że dotychczasowe przepisy stosuje się do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, czyli przed 9 marca 2007 r. Jest bezspornym, że rozpoznawana sprawa została wszczęta pozwem z dnia 24 października 2006 r., czyli niewątpliwie przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej z dnia 14 grudnia 2006 r. Nie jest wszczęciem sprawy, wbrew temu co twierdzi skarżący, wniesienie apelacji, a art. 2 wspomnianej ustawy, odmiennie niż art. 149 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) nie wiąże wejścia w życie nowych przepisów z zakończeniem sprawy w danej instancji. Trafnie wobec tego Sąd Apelacyjny uznał, że do oceny tego czy apelacja w rozpoznawanej sprawie została należycie opłacona mają zastosowanie przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu sprzed 10 marca 2007 r.
Bezzasadny jest także zarzut naruszenia art. 130² § 3 k.p.c. Wniosek o zwolnienie od opłaty podstawowej, zawarty w apelacji strony powodowej był bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w brzmieniu które znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, nie przewiduje się zwolnienia od obowiązku zapłaty opłaty podstawowej. W tej sytuacji strona działająca poprzez profesjonalnego pełnomocnika była zobowiązana, zgodnie z art. 130² § 3 k.p.c., do uiszczenia opłaty podstawowej wraz ze wniesieniem apelacji, a Sąd Apelacyjny uprawniony do jej odrzucenia bez wzywania do uiszczenia wspomnianej opłaty.
Wbrew odmiennej sugestii strony skarżącej do rozpoznawanej sprawy nie można stosować zasady ustalonej w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2006 r. III CZP 98/06, OSNC 2007/9/131, gdyż wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zawarty w apelacji, jako bezprzedmiotowy nie powodował stanu polegającego na tym, że strona wnosząca pismo nie wie jaką opłatę ma od niego uiścić. Wnosząc apelację strona, która działa przez profesjonalnego pełnomocnika i która została zwolniona w całości od kosztów sądowych, w sprawach wszczętych przed 10 marca 2007 r., ma obowiązek bez wzywania uiścić opłatę podstawową. Nie zwalnia jej od tego obowiązku złożenie wniosku o zwolnienie z tej opłaty, skoro taki wniosek jest bezprzedmiotowy.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398¹⁴ k.p.c. w związku z art. 394 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.