Uzasadnienie
Stosownie do art. 398³ § 1 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej może być naruszenie przepisów postępowania. Wniesiona przez pozwanego skarga nie spełnia jednakże wymagania skargi kasacyjnej przewidzianego w art. 398⁴ § 1 pkt 2 k.p.c., gdyż czyniąc podstawą skargi naruszenie przepisów postępowania nie wskazuje przepisów, które zostały naruszone. Wprawdzie w uzasadnieniu skargi wymieniony jest przepis art. 495 § 3 k.p.c., ale okoliczności mające świadczyć o jego naruszeniu nie zostały wymienione jako podstawa skargi.
Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwanego nie spełnia także wymagania uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c.). Za uzasadnienie takie nie może być uznane powtórzenie sformułowania ustawowego, że „skarga jest oczywiście uzasadniona” (art. 398⁹ 1 pkt 4 k.p.c.). Jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, że skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, w czym wyraża się ta „oczywistość” i przedstawić argumenty wykazujące, że rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, LEX nr 198531).
Wobec powyższego, skargę kasacyjną wniesioną przez pozwanego należało odrzucić (art. 398⁶ § 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 108 § 1 w związku z art. 98 § 1 i 3 oraz art. 109 § 2 k.p.c. w związku z § 13 ust. 4 pkt 2 i § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).