Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398³ § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. W rozpoznawanej sprawie powód zarzucił w skardze kasacyjnej naruszenie art. 229, 230 i 233 § 1 w zw.
z art.382 k.p.c. czyniąc z w/w zarzutów jedyną podstawę swego zaskarżenia.
Wobec tego, że zarzuty skarżącego dotyczyły ustalenia faktów oraz oceny dowodów należało uznać, iż skarga kasacyjna była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu (art. 373 w zw. z art. 398²¹ k.p.c.).
Zważywszy, że pozwany wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, ale w istocie nie wpłynęło to na rozstrzygnięcie podjęte przez Sąd Najwyższy, oraz mając na uwadze trudną sytuację majątkową powoda – odstąpiono od obciążenia powoda kosztami procesowymi (art. 102 k.p.c. w zw. z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych... (-) w brzmieniu wynikającym z § 1 ust. 1 pkt. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych... (-) (Dz.U. nr 219, poz. 1873).