Uzasadnienie
Zgodnie z art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jedynie w sytuacji, w której nie można ustalić właściwości miejscowej na podstawie okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. W chwili wniesienia pozwu możliwe było oznaczenie właściwości miejscowej na podstawie art. 41 k.p.c. według miejsca zamieszkania pozwanej.
Okoliczność, że pozwana obecnie czasowo zamieszkuje poza granicami kraju nie stanowi podstawy do stosowania art. 45 k.p.c., bowiem – zgodnie z art. 15 k.p.c. - sąd właściwy w chwili wniesienia pozwu pozostaje właściwy aż do ukończenia postępowania, choćby podstawy właściwości zmieniły się w toku sprawy.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.
db