Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda A.G., wniesioną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2007 r., ponieważ skarga nie spełniała konstrukcyjnego wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c., a mianowicie skarżący nie uzasadnił wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 398⁶ § 2 k.p.c.).
W skardze z dnia 8 grudnia 2008 r., która wpłynęła w dniu 9 grudnia 2008 r., powód domagał się wznowienia postępowania kasacyjnego i uchylenia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2008 r. Skarżący powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07, (Dz.U. Nr 70, poz. 779), którym stwierdzona został niezgodność z przepisami konstytucyjnymi art. 398⁶ § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398⁴ § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Podstawę prawną skargi powoda o wznowienie postępowania stanowi art. 401¹ k.p.c. Skargę taką wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 407 § 2 k.p.c.).
Mający znaczenie dla powoda wyrok Trybunału z dnia 1 lipca 2008 r. (SK 40/07) wszedł w życie w dniu 8 lipca 2008 r., z chwilą jego ogłoszenia (zob. Dz.U.
z 2008 r., Nr 120, poz. 779). Powód był zatem uprawniony do wniesienia skargi o wznowienie postępowania kasacyjnego do dnia 8 października 2008 r.
Skarga wniesiona przez niego dopiero w dniu 9 grudnia 2008 r. podlega odrzuceniu jako spóźniona (art. 410 § 1 k.p.c. w związku z art. 407 § 2 k.p.c.).