Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 września 2008 r. Sąd Okręgowy w Ś. oddalił zażalenie uczestnika postępowania A.B. od postanowienia Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 21 maja 2008 r. o odrzuceniu apelacji. Apelacja wniesiona przez uczestnika postępowania została słusznie odrzucona z powodu braku wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia.
Uczestnik postępowania wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ś., zarzucając naruszenie przepisów art. 130 § 1 k.p.c., art. 370 k.p.c., art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284). Skarżący stwierdził, że na skutek wydania zaskarżonego postanowienia poniósł szkodę polegającą na tym, że w wyniku zamknięcia zaskarżonym orzeczeniem drogi do obrony jego praw w postępowaniu apelacyjnym utracił możliwość potwierdzenia swoich praw właścicielskich do udziału w spadku wynoszącego 50%.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 424¹ § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda.
Zaskarżone postanowienie zamknęło uczestnikowi postępowania tylko możliwość kontroli instancyjnej (apelacyjnej) postanowienia sądu pierwszej instancji. W konsekwencji istnieje postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 10 marca 2008 r., korzystający z waloru prawomocności i powagi rzeczy osądzonej (art. 365 i 366 k.p.c.). Nie zostało ono zakwestionowane również w tej skardze, zatem nie może podlegać jakiejkolwiek weryfikacji w sprawie skargowej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06, OSNC 2007/3/47).
Należy podkreślić, że skarżący - w następstwie procesowego ukształtowania swojej skargi - został pozbawiony możliwości dowodzenia, że wynik postępowania odwoławczego byłby dla niego korzystny. Sąd Najwyższy nie ma uprawnienia do zastępowania sądu drugiej instancji i rozstrzygania, jakiej treści orzeczenia odwoławcze powinno zapaść w następstwie nieodrzucenia apelacji (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r., V CNP 79/05, niepubl.).
Zaskarżając jedynie postanowienie o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu apelacji skarżący nie uprawdopodobnił, gdyż nie mógł uprawdopodobnić, powstania szkody (art. 424⁵ § 1 pkt 4 k.p.c.).
Mając powyższe na względzie, należało skargę odrzucić (art. 424⁸ § 1 k.p.c.).