Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 6 lipca 2006 r. Sąd Rejonowy w W. Sąd Rodzinny oddalił powództwo H.B. o alimenty.
Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej wyroku Sądu Rejonowego oraz wniosek o wznowienie postępowania sądowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 87¹ § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez powódkę, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 424⁵ § 1 k.p.c.
Odnosząc się natomiast do wniosku powódki „o wznowienie postępowania sądowego w zakresie przeliczenia alimentów zasądzonych prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 23 maja 1983 r." należy stwierdzić, że wznowienia postępowania można żądać w wypadkach przewidzianych w art. 399 i następnych k.p.c., a Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania tej skargi.
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Zawiera bowiem nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 424⁸ § 1 k.p.c.).