Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 10 lutego 2004 r. [sygn. akt XIX Ga (…)] Sąd Okręgowy w K. zmienił zaskarżony przez pozwanego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 30 lipca 2003 r. [sygn. akt IX GC (…)] i oddalił powództwo Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego (…) w K. wytoczone przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Asekuracji „P.(…)” S.A. w W. o zapłatę odszkodowania ubezpieczeniowego.
Sąd II instancji dokonał nowej oceny materiału dowodowego i ustalił, że przyczyną wypadku komunikacyjnego z dnia 12 listopada 2001 r., w trakcie którego nastąpiło przewrócenie się pojazdu pomocy drogowej i uszkodzenia przewożonego na lawecie samochodu „V. (…)”, było niewłaściwe zabezpieczenie przewożonego pojazdu, co w konsekwencji wyłączyło odpowiedzialność ubezpieczyciela według treści § 5 ust. 1 pkt. 2 umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przewoźnika w ruchu drogowym. Okoliczności tego zdarzenia oraz fakt ukarania mandatem kierowcy samochodu pomocy drogowej (usługę holowniczą wykonywała strona powodowa) zostały potwierdzone w policyjnej notatce urzędowej, a powód nie obalił tych faktów na drodze dowodowej.
W skardze wniesionej dnia 10 marca 2005 r. powód domagał się stwierdzenia niezgodności z prawem powyższego wyroku wskutek naruszenia art. 244 § 1 k.p.c.
Skarżący twierdził, że notatka urzędowa funkcjonariusza policji, na podstawie której Sąd Okręgowy ustalił stan faktyczny, nie mogła być uznana za dokument urzędowy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W omawianej sprawie, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia 10 lutego 2004 r., istotne znaczenie miał rodzaj i sposób zabezpieczenia przewożonego samochodu, jako że szkoda wywołana niewłaściwym umocowaniem przewożonego towaru w ruchu krajowym wyłączała odpowiedzialność ubezpieczeniową pozwanego ubezpieczyciela. Jest to problematyka ustaleń faktycznych, związana z korzystaniem z określonych środków dowodowych. Stanowi ona wyłączną podstawę skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 424¹ i następne k.p.c.).
Przepis art. 424⁴ zd. drugie k.p.c. stanowi, że podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zatem skarga powoda nie została oparta na ustawowych podstawach. Z tej przyczyny należało ją odrzucić (art. 424⁸ § 1 w związku z art. 424⁵ § 1 pkt. 2 k.p.c.).