Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2008 r., Sąd Okręgowy w O. oddalił zażalenie dłużników J. S. i B. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 24 kwietnia 2008 r., w sprawie o egzekucję należności pieniężnych.
Od postanowienia Sądu Okręgowego dłużnicy osobiście wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87¹ § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 87¹ § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez dłużników, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 424⁵ § 1 k.p.c.
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna, dlatego należało ją odrzucić (art. 424⁸ § 1 k.p.c.).
db