Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 5 marca 2010 r., sygn. akt IV CZ 5/10

Metryka

Wydany
5 marca 2010 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
SSN Krzysztof Strzelczyk sprawozdawca
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Hubert Wrzeszcz
Sprawa
w sprawie z wniosku (...) Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przy uczestnictwie J. S.-K., J. S.-I., M. M.-P. i M. G. o stwierdzenie zasiedzenia,
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2010 r., zażalenia uczestniczek postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 września 2009 r., sygn. akt III Ca (…), oddala zażalenie

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w G., w sprawie z wniosku (...) Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G., z udziałem J. S.-K., J. S.-I., M. M.-P. oraz M. G. o stwierdzenie zasiedzenia, postanowieniem z dnia 25 września 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestniczek postępowania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 398⁴ § 3 k.p.c. skarga kasacyjna oprócz wymogów formalnych wskazanych w § 1 i 2 tego artykułu powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu sporu. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia tych wymagań przewodniczący w sądzie drugiej instancji, zgodnie z art. 398⁶ § 1 k.p.c. wzywa skarżącego do usunięcia braków w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi.

Sąd drugiej instancji wskazał, że w niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 3 kwietnia 2009 r. pełnomocnik skarżących został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi, między innymi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Brak ten nie został uzupełniony w zakreślonym terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 398⁶ § 2 k.p.c.

Uczestniczki postępowania zaskarżyły w całości powyższe postanowienie.

Zarzucając Sądowi drugiej instancji naruszenie art. 398⁴ § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 398⁶ § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. przez uznanie, że w niniejszej sprawie istnieje obowiązek wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia a uchybienie temu obowiązkowi stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, wniosły o uchylenie przez Sąd Najwyższy zaskarżonego postanowienia oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej, ewentualnie przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Artykuł 3984 § 3 zd. 1 k.p.c. stanowi, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przepis ten określa wymagania formalne kwalifikowanego pisma procesowego jakim jest skarga kasacyjna i w tym zakresie stanowi regulację szczególną względem art. 1261 § 1 k.p.c., który ustanawia obowiązek podania wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia względem każdego pisma procesowego. Należy zważyć, że ten ostatni przepis uzależnia spełnienie obowiązku podania wartości przedmiotu sporu lub zaskarżenia od wystąpienia sytuacji, w której od tej wysokości uzależniona jest właściwość rzeczowa sądu, wysokość opłaty lub dopuszczalność środka odwoławczego.

Tego typu zależności nie przewiduje natomiast art. 398⁴ § 2 zd. 1 k.p.c., co w konsekwencji oznacza, że obowiązek wskazania przedmiotu zaskarżenia może pełnić również inne funkcje, poza powyżej wymienionymi.

Jak przyjął sąd drugiej instancji, wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie jest konieczne ze względu na potrzebę ustalenia i rozliczenia kosztów postępowania obejmujących opłaty za czynności adwokata - radcy prawnego (zob. uzasadnienie uchwały SN z 27 marca 2008 r., III CZP 7/08, niepubl.). Tej zależności nie kwestionuje się w zażaleniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 398¹⁴ k.p.c. w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.