Uzasadnienie
Powódka M.F. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 maja 2006 r., jako jedyną podstawę skargi powołała „rażące naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu art. 233 k.p.c. poprzez dowolną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, polegającą na ustaleniu, że sprawowana nad powódką przez pracowników pozwanego opieka pooperacyjna w dniach 22-25 czerwca 2001 r. była odpowiednia mimo, iż prawidłowa – wszechstronna, analiza tego materiału, uzasadnia przekonanie, iż pracownicy pozwanego dopuścili się w tym okresie licznych zaniedbań, skutkujących zagrożeniem dla życia powódki”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów nie mogą być podstawą skargi kasacyjnej (art. 398³ § 3 k.p.c.). Jeżeli skarga ogranicza się tylko do takich zarzutów i nie wskazuje na inne naruszenia prawa procesowego lub materialnego, to oznacza, że opiera się wyłącznie na zarzutach wyłączonych przez ustawę, innymi słowy – że nie została oparta na ustawowej podstawie, co uzasadnia jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006/4/76).
Osnowa i uzasadnienie skargi kasacyjnej powódki jednoznacznie świadczą o tym, że została ona oparta tylko na zarzutach dotyczących ustalenia faktów i oceny dowodów. Skarga ta, oparta na podstawie, której ustawa nie przewiduje, podlegała zatem odrzuceniu, o czym Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 398⁶ § 3 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania – na podstawie art.102 k.p.c.