Uzasadnienie
KW i WW, pozwani w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 maja 2005 r., wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku. Wyrokiem tym oddalona została apelacja wymienionych pozwanych i pozwanego WW od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 6 grudnia 2004 r., którym zasądzona została solidarnie od wszystkich pozwanych kwota 3.278.919,92 zł z odsetkami ustawowymi i kosztami procesu.
Wniesiona przez pozwanych skarga jest niedopuszczalna, co wynika z art. 424⁵ § 1 pkt 5 k.p.c., albowiem wzruszenie wyroku zaskarżonego tą skargą było możliwe w drodze innego środka prawnego - skargi kasacyjnej (art. 398¹ i 3982 k.p.c.). Skargę taką pozwani zresztą wnieśli, z tym ze postanowieniem z dnia 8 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia jej do rozpoznania.
Okoliczność ta nie zmienia faktu, że wzruszenie zaskarżonego wyroku było możliwe w drodze innego środka prawnego, co skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku czyni niedopuszczalną.
Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 424⁸ § 1 oraz art. 108 § 1 zd. pierwsze w zw. z art. 98 § 1 i § 3 oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 12 ust 5 pkt 2 i § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) postanowił jak w sentencji.