Uzasadnienie
Jacek G. wniósł protest wyborczy z powodu uniemożliwienia mu oddania głosu w wyborach do Sejmu i Senatu przez Obwodową Komisję Wyborczą [...] w W. Podał, że w dniu wyborów przyjechał z Ł. do W. i stawił się w lokalu wyborczym. Komisja odmówiła wydania mu karty do głosowania, ponieważ przy jego nazwisku w spisie wyborców widniał już podpis.
Uczestnik postępowania – Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej podniósł, że przy założeniu, że opis zdarzenia jest zgodny ze stanem faktycznym stanowiłoby to naruszenie art. 6 i 68 ust. 2 Ordynacji wyborczej jednakże bez wpływu na wynik wyborów. Uczestnik postępowania – Przewodniczący Okręgowej Komisji Wyborczej w W. w odpowiedzi na protest dopuścił możliwość popełnienia uchybienia w pracy obwodowej komisji wyborczej podczas potwierdzenia wydania kart do głosowania poprzez złożenie przez wyborcę podpisu w niewłaściwej rubryce, jednakże stwierdził, że odmawiając wydania karty do głosowania w sytuacji, gdy w rubryce obok nazwiska wyborcy widniał podpis potwierdzający otrzymanie karty, komisja nie naruszyła przepisów Ordynacji wyborczej.
Uczestnik postępowania – Prokurator Generalny nie zajął stanowiska w sprawie.
Sąd Najwyższy ustalił na podstawie dowodu z zeznań świadków Ewy O. i Tadeusza S. oraz z przesłuchania wnoszącego protest, następujący stan faktyczny:
W dniu wyborów 23 września br. około godz. 16oo wnoszący protest Jacek G. przyjechał z Ł. do W. wraz ze świadkiem O. samochodem świadka S. Poza W. przebywał od dwóch dni. Został podwieziony wprost do lokalu wyborczego. Wszedł do lokalu w towarzystwie świadka O. Komisja nie wydała mu karty do głosowania ponieważ w spisie wyborców obok jego nazwiska widniał już podpis i znak „v”. Nie był to podpis Jacka G. Początkowo kwestionowano prawdziwość jego twierdzenia o tym, że jeszcze nie głosował, a po konsultacji z Przewodniczącym Okręgowej Komisji Wyborczej stwierdzono, że nie ma możliwości wydania karty do głosowania wówczas, gdy obok nazwiska wyborcy widnieje już podpis.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje
Wnoszący protest udowodnił, że nie otrzymał karty do głosowania i nie oddał głosu w wyborach do Sejmu i Senatu na skutek tego, że inna osoba wcześniej podpisała się w rubryce przeznaczonej na jego podpis. Komisja, która przez zaniedbanie doprowadziła do takiej sytuacji naruszyła art. 68 ust. 2 Ordynacji. Wyborca został zatem pozbawiony możliwości zrealizowania swego czynnego prawa wyborczego (art. 6 Ordynacji). Ponieważ stwierdzone naruszenie prawa wyborczego dotyczy tylko jednego wyborcy, nie miało ono wpływu na wynik wyborów.
Z tych względów Sąd Najwyższy wydał opinię o treści podanej w sentencji na podstawie art. 80 Ordynacji.