Uzasadnienie
Zgodnie z brzmieniem art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o j ej przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienie. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania z uwagi na potrzebę rozstrzygnięcia trzech wskazanych we wniosku kwestii, które jak należy rozumieć, uznał on za istotne zagadnienia prawne. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może jednak ograniczać się do samego wskazania ustawowej podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wymienionej w art. 398⁹ § 1 k.p.c., gdyż powinno ono służyć ocenie, czy wymieniona w ustawie podstawa do przyjęcia przez Sąd Najwyższy skargi kasacyjnej do rozpoznania istnieje. Tymczasem uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zawarte w skardze wniesionej przez pozwanych w praktyce ogranicza się do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie kwestii przedstawionych w ramach wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest niezbędne dla zapewnienia jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych.
Skarżący nie podał natomiast w czym miałaby przejawiać się istotna waga prawna sformułowanych przez niego zagadnień. Nie wskazał też przepisów prawnych budzących wątpliwości i argumentów przemawiających za oceną, że zachodzi potrzeba ich wykładni z uwagi na rozbieżność w orzecznictwie, która miałaby zostać wyeliminowana w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej. Brak tego rodzaju wywodu prawnego oznacza, że nie został spełniony wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania. Brak w skardze kasacyjnej któregokolwiek z jej konstrukcyjnych elementów wymienionych w art. 398⁴ § 1 k.p.c. powoduje, że skarga posiada nieusuwalne braki, nakazujące jej odrzucenie (art. 398⁶ § 2 k.p.c.). Z tego względu skargę kasacyjną pozwanych należało odrzucić na podstawie art. 398⁶ § 3 k.p.c.