Uzasadnienie
Wnioskodawca J. K. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 października 2006 r.
Skarga kasacyjna, sporządzona przez zawodowego pełnomocnika nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. Brak w niej bowiem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarga kasacyjna, którą wniósł zawodowy pełnomocnik, pomijając okoliczność, że oparta została między innymi na niedopuszczalnym w świetle art. 398³ § 3 k.p.c. zarzucie dotyczącym oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.), nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. Brak w niej bowiem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wprawdzie autor skargi kasacyjnej zawarł w jej treści stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na „niewyjaśnieniu kwestii dotyczących zakwalifikowania jako gospodarstwa rolnego działki gruntu…”, to jednak jest to tylko pozór wymagania określonego w art. 398⁴ § 1 pkt 3 k.p.c. Zagadnienie prawne nie może polegać „na niewyjaśnieniu kwestii”.
W przypadku gdy skarżący twierdzi, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, obciąża go obowiązek sformułowaniu tego zagadnienia i wskazania argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., nr 1, poz. 11).
Warunek zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie jest spełniony tylko wówczas, gdy skarżący wskaże na występowanie w sprawie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, a zatem określonych w art. 398⁹ § 1 k.p.c. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku wypełnionego wskazaną treścią oraz brak jego uzasadnienia stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna.
Stwierdzając zatem niedopuszczalność skargi kasacyjnej należało orzec, jak w sentencji (art. 398⁶ § 3 k.p.c.).
Na wniosek uczestniczki postępowania B. K. zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 13 § 2 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.