Uzasadnienie
Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
W sprawie nie występują wskazane we wniosku skarżącego istotne zagadnienia prawne. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 1 k.p.c. jest doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może się przyczynić do rozwoju prawa, podniesiona zaś w skardze kasacyjnej kwestia dotycząca ustalenia, kiedy mamy do czynienia z wekslem zupełnym, a kiedy z wekslem in blanco, oraz kwestia dotycząca rozkładu ciężaru dowodu w razie dochodzenia zapłaty na podstawie weksla, były już wielokrotnie wyjaśniane w orzecznictwie (por. np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 21 września 2006 r., I CSK 116/06, OSNC 2007, nr 5, poz. 76, z dnia 21 września 2006 r., I CSK 130/06, OSNC 2007, nr 6, poz. 93, z dnia 26 stycznia 2001 r., II CKN 25/00, OSNC 2001, nr 7-8, poz. 117, z dnia 5 lipca 2007 r., II CSK 160/07, LEX nr 439205, i z dnia 7 maja 2009 r., IV CSK 549/08, niepubl.).
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i 39821 k.p.c.