Uzasadnienie
Pozwana B.G. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 22 grudnia 2006 r. wskazując, że okolicznością uzasadniającą przyjęcie jej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c.) jest oczywista zasadność skargi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Podnoszona w skardze kasacyjnej – przewidziana w art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c.
- – jej oczywista zasadność zachodzi wówczas, gdy z treści skargi, bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że przytoczone w niej podstawy uzasadniają uwzględnienie skargi. Skarga kasacyjna wniesiona przez powódkę nie ma takich walorów, niezależnie od tego, że zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego połączono z zarzutem dotyczącym ustalenia faktów i oceny dowodów, co jest niedopuszczalne (art. 398³ § 3 k.p.c.).
Zważywszy więc, że sprawie nie występuje wskazana przez skarżącą okoliczność uzasadniająca przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, należało orzec, jak w sentencji (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).