Uzasadnienie
Usuwając braki formalne pozwu zawierającego żądanie uchylenia uchwały zarządu pozwanej wspólnoty, powódka określiła wartość przedmiotu sporu na kwotę 40 766,35 zł. Tę samą kwotę wskazała następnie jako wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji, przy czym – wnosząc skargę kasacyjną – „podwyższyła” ją do wysokości 58 767 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W sprawach, w których – jak w niniejszej – dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 398² § 1 k.p.c.), wskazana w pozwie wartość przedmiotu sporu, niesprawdzona przez sąd pierwszej instancji na podstawie art. 25 § 1 i 2 k.p.c., pozostaje aktualna i wiążąca w postępowaniu apelacyjnym (art. 368 § 2 k.p.c.) oraz w postępowaniu kasacyjnym (art. 368 § 2 w związku z art. 398⁴ § 3 i art. 398²¹ k.p.c.). Jakiekolwiek próby „sztucznego” podwyższania tej wartości tylko w celu przekroczenia progu limitującego dopuszczalność skargi kasacyjnej nie mogą odnieść skutku (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2002 r., I PKN 305/01, OSNP 2004, nr 4, poz. 65, lub z dnia 20 października 2008 r., I PZ 26/08, OSNP 2010, nr 5-6, poz. 67).
Z tych względów Sąd Najwyższy skargę kasacyjną powódki odrzucił (art. 398⁶ § 3 k.p.c.), o kosztach orzekając na postawie art. 98 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.