Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2008 r. Sąd Okręgowy w N. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w N. w sprawie o dział spadku po J. M. i F. M. Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem profesjonalny pełnomocnik wnioskodawcy otrzymał dnia 22 stycznia 2008 r. Skarga kasacyjna wnioskodawcy, opatrzona datą 22 marca 2008 r., została nadana w urzędzie pocztowym dnia 25 marca 2008 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Do obliczenia przewidzianego w art. 398⁵ § 1 k.p.c. dwumiesięcznego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej – będącego tzw. terminem ciągłym – stosuje się przepis art. 112 w związku z art. 165 § 1 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 1999 r., I CZ 106/99, OSNC 2000, nr 1, poz. 21). To oznacza, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez wnioskodawcę upłynął dnia 22 marca 2008 r.
Tymczasem skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym – co zgodnie z art. 165 § 2 k.p.c. jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu – dnia 25 marca 2008 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.
Tej oceny nie zmienia okoliczność, że dzień 22 marca 2008 r. był sobotą, ponieważ zgodnie z uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2003 r., III CZP 8/03 – mającą moc zasady prawnej – sobota nie jest dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy w rozumieniu art. 115 k.c. w związku z art. 165 § 1 k.p.c.
Z przedstawionych powodów skarga kasacyjna wnioskodawcy podlega odrzuceniu jako spóźniona (art. 398⁶ § 2 k.p.c.).