Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z dnia 3 lipca 2001 r. [...] odrzucił kasację wnioskodawcy - Henryka A. od wyroku tego Sądu z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w N.S. o ustalenie wysokości świadczenia. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Apelacyjny stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie kasacja nie przysługuje, bowiem wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa aniżeli dziesięć tysięcy złotych (art. 392¹ § 1 KPC).
W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie o odrzuceniu kasacji pełnomocnik wnioskodawcy zarzucił naruszenie art. 392¹ § 1 KPC
- - „poprzez przyjęcie, iż przedmiotem niniejszego postępowania jest wysokość świadczenia, podczas gdy w istocie przedmiotem tym jest przyznanie emerytury”, bowiem „wnioskodawca dochodzi przyznania mu emerytury od 10 stycznia 1996 r., odwołując się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przyznającego rentę inwalidzką od dnia 18 grudnia 1993 r. (decyzja bez daty) oraz przyznającego emeryturę od dnia 1 sierpnia 1997 r. (decyzja z dnia 28 maja 1999 r.)”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 392¹ § 1 KPC, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia także „w sprawach o przyznanie emerytury”, co stanowi wyjątek od ogólnie obowiązującej zasady, w myśl której „kasacja nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych” (art. 392¹ § 1 KPC in principio). Wyjątek ten nie może być jednak interpretowany w sposób rozszerzający (exceptiones non sunt extendendae). Oznacza to, że w sytuacji, gdy osoba pobierająca już emeryturę, występuje do organów rentowych z wnioskiem o wydanie decyzji o „wyrównaniu należnej emerytury” także za okres wcześniejszy - poprzedzający datę przyznania świadczenia emerytalnego - sprawa taka nie może być traktowana jako sprawa o „przyznanie emerytury”, lecz jako „sprawa o prawa majątkowe” związane z faktem pobierania przyznanej już emerytury, a w konsekwencji w tego rodzaju sprawach kasacja jest dopuszczalna wówczas, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest nie mniejsza aniżeli dziesięć tysięcy złotych.
W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że wnioskodawca, który pobierał już emeryturę, wystąpił do organów rentowych z żądaniem jej wyrównania także za okres wcześniejszy, poprzedzający datę, od której przyznano mu to świadczenie emerytalne. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny w Krakowie trafnie przyjął, że rozpoznawana sprawa nie może być traktowana jako „sprawa o przyznanie emerytury”, lecz jako „sprawa o prawa majątkowe”, a skoro wartość przedmiotu zaskarżenia jest w danym wypadku niższa aniżeli dziesięć tysięcy złotych, bowiem wynosi 6.460 zł, to z tej przyczyny kasacja nie przysługuje.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 w związku z art. 393¹⁹ oraz art. 397 KPC orzekł jak w sentencji.