Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2000 r. [...] Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi odrzucił kasację wnioskodawcy Stanisława K. od wyroku tego Sądu z dnia 17 lutego 2000 r. [...].
Sąd ustalił, że kasacja została wniesiona przez pełnomocnika wnioskodawcy będącego adwokatem, jednak pełnomocnictwo podpisane przez wnioskodawcę upoważniało tego adwokata jedynie do występowania w sprawie apelacyjnej. W związku z tym Sąd na podstawie art. 130 KPC wezwał pełnomocnika wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie właściwego pełnomocnictwa. W zakreślonym terminie zostało złożone pełnomocnictwo, które nie zawiera podpisu wnioskodawcy, lecz podpis adwokata. Ponieważ braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie, kasacja podlega odrzuceniu z mocy art. 393⁵ KPC.
Postanowienie to zaskarżył zażaleniem wnioskodawca wnosząc o zmianę postanowienia i przyjęcie kasacji. Pełnomocnik wnioskodawcy podniósł zarzut, że przy kasacji zostało złożone pełnomocnictwo podpisane przez wnioskodawcę, którego prawem jest skorzystanie z wybranego przez siebie pełnomocnika. Po wezwaniu do usunięcia braków pełnomocnik uzyskał telefoniczną zgodę wnioskodawcy i złożył pełnomocnictwo, na którym sam poświadczył podpis wnioskodawcy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Nie jest kwestionowany fakt, że wnioskodawca ma prawo do wyboru pełnomocnika procesowego. Jednakże pełnomocnik może skutecznie dokonywać tylko tych czynności procesowych, do których został umocowany w sposób przewidziany prawem. Sąd Apelacyjny słusznie uznał, że pełnomocnictwo dołączone do kasacji nie zawiera umocowania do dokonania tej czynności procesowej. W pełnomocnictwie tym adwokat został umocowany do występowania w sprawie apelacyjnej z oznaczonym numerem sprawy. Zgodnie z art. 92 KPC zakres umocowania ocenia się według treści pełnomocnictwa, a treść pełnomocnictwa udzielonego przez wnioskodawcę nie wskazywała, że obejmuje ono również sporządzenie i wniesienie kasacji. Istniały zatem podstawy do wezwania do usunięcia braków formalnych kasacji.
Braki te nie zostały usunięte w zakreślonym terminie, bowiem nie zostało złożone pełnomocnictwo z umocowaniem do wniesienia kasacji. Pismo upoważniające adwokata do występowania w sprawie apelacyjnej oraz w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym podpisane przez tego adwokata nie jest pełnomocnictwem w rozumieniu art. 89 § 1 KPC. Zgodnie z tym przepisem, pełnomocnictwo powinno zawierać podpis mocodawcy. Może być także złożony uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat może sam uwierzytelnić odpis. Pismo złożone do akt nie jest uwierzytelnionym odpisem, ponieważ nie ma oryginału opatrzonego podpisem wnioskodawcy. W zażaleniu pełnomocnik wnioskodawcy nie powołuje się na istnienie takiego oryginału, lecz na telefoniczne upoważnienie wnioskodawcy.
Tego rodzaju upoważnienie nie jest uważane za pełnomocnictwo w rozumieniu powołanego przepisu. Zgodnie z art. 89 § 2 KPC pełnomocnictwo może być udzielone ustnie na posiedzeniu sądu przez oświadczenie złożone przez stronę i wciągnięte do protokołu. Przepis nie przewiduje innej formy ustnego pełnomocnictwa niż oświadczenie złożone przed sądem.
Wobec niezłożenia pełnomocnictwa w przepisanej prawem formie Sąd Apelacyjny miał podstawy do przyjęcia, że brak formalny kasacji nie został usunięty, bowiem kasacja nie została wniesiona przez należycie umocowanego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 393⁵ KPC sąd odrzuca kasację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z tym przepisem, a podniesione w zażaleniu zarzuty okazały się nieuzasadnione.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i 39319
KPC orzekł jak w sentencji postanowienia.