Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Sądu Najwyższegoz 19 lutego 1998 r., sygn. akt II UZ 13/98

Metryka

Wydany
19 lutego 1998 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
Stefania Szymańska przewodniczący
Maria Mańkowska
Maria Tyszel sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 19 lutego 1998 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku Heleny Z. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w K. o rentę inwalidzką rolniczą
Od orzeczenia
na skutek zażalenia wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 1 grudnia 1997 r. [...]

Teza

Zgodnie z art. 118 KPC ustanowienie adwokata z urzędu jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego; termin i sposób porozumienia się pełnomocnika ze stroną należy wyłącznie do nich, a nie do sądu.

Sentencja

postanowił:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z dnia 1 grudnia 1997 r. [...], odrzucił kasację Heleny Z. od wyroku tego Sądu z dnia 10 września 1997 r., ponieważ została wniesiona po upływie ustawowego terminu.

W zażaleniu na to postanowienie adwokat z urzędu ustanowiona w sprawie wniosła o jego uchylenie i nadanie sprawie biegu. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, że wnioskodawczyni o ustanowieniu dla niej pełnomocnika z urzędu została powiadomiona dopiero w przeddzień upływu terminu do wniesienia kasacji, a Sąd "nie powiadomił pełnomocnika wnioskodawczyni o wyznaczeniu go do sporządzenia kasacji w niniejszej sprawie, jak również nie doręczył mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. A zatem kasacja wniesiona 21.XI.97 r. została złożona z zachowaniem miesięcznego terminu".

Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:

Zgodnie z przepisami art. 168 § 1 i 169 KPC, jeżeli strona nie dokona w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu, w którym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek wnosi się do sądu wraz z dokonaniem czynności procesowej w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Jak wynika z akt Sądu Apelacyjnego wyrok z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia kasacji został doręczony wnioskodawczyni w dniu 24 września 1997 r. Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu wpłynął do Sądu w dniu 29 września. W dniu 7 października 1997 r. Sąd uwzględnił wniosek, a Rada Adwokacka otrzymała postanowienie Sądu w dniu 9 października 1997 r.

Wraz z kasacją, wniesioną do Sądu w dniu 24 listopada 1997 r., a więc już po upływie terminu przewidzianego w przepisie art. 393⁴ KPC, nie złożono wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, wobec czego Sąd Apelacyjny prawidłowo kasację odrzucił. Podkreślić należy, że niezrozumiały jest wywód zażalenia, że termin do wniesienia kasacji winien być liczony od dnia powiadomienia wnioskodawczyni przez Sąd o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu oraz zarzut, że Sąd Apelacyjny nie doręczył wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi. Przepis powołanego art. 393⁴ KPC jednoznaczne stanowi, że kasację wnosi się w terminie miesięcznym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej. Podkreślić należy, że sąd uwzględniający wniosek o ustanowienie dla strony zwolnionej od kosztów sądowych adwokata, stosownie do przepisu art. 117 § 1 KPC, nie ma ani obowiązku ani prawa nadzorowania sposobu wykonania obowiązków przez adwokata wyznaczonego w sprawie przez Radę Adwokacką.

Skoro zgodnie z przepisem art. 118 KPC ustanowienie adwokata "z urzędu" jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa procesowego termin porozumienia się pełnomocnika ze stroną oraz ustalenie zakresu pełnomocnictwa należy wyłącznie do adwokata i strony, a nie do Sądu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy nie miał żadnych podstaw prawnych do uwzględnienia zażalenia i z mocy przepisu art. 393¹⁸ KPC orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.