Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 października 1998 r. Sąd Rejonowy w Będzinie odrzucił skargę Zygmunta M. z dnia 29 września 1998 r. o wznowienie postępowania w sprawie [...] o sprostowanie protokołu powypadkowego zakończonej prawomocnym wyrokiem tegoż Sądu z dnia 24 września 1998 r. – wobec niezachowania terminu z art. 407 KPC do wniesienia skargi. Sąd Rejonowy zaznaczył, że skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w D.G. w dniu 29 września 1998 r. (listem poleconym), a o podstawie wznowienia powód dowiedział się w styczniu 1998 r. (pismo powoda z dnia 11 października 1998 r.), gdyż wówczas odnalazł zdjęcie, na którym uwidoczniono (według relacji powoda) świadka wypadku przy pracy z dnia 18 kwietnia 1961 r. Powód nie załączył do akt tego zdjęcia, jak też do dnia wydania postanowienia nie uzupełnił braków formalnych skargi – poprzez złożenie wniosku o uchylenie lub zmianę wyroku z dnia 24 września 1997 r., mimo że był wzywany pismem Sądu z 6 października 1998 r., zatem w okolicznościach sprawy termin 3-ch miesięcy z art. 407 KPC – w optymalnym dla powoda terminie – upłynął najpóźniej w dniu 30 kwietnia 1998 r.
Postanowieniem z dnia 26 listopada 1998 r. Sąd Wojewódzki- Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach oddalił zażalenie powoda. Sąd zaznaczył, że powód w zasadzie nie kwestionuje ustaleń Sądu Rejonowego, które legły u podstaw odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, a ponieważ te ustalenia są prawidłowe, zażalenie jest nieuzasadnione.
W kasacji powód domagał się zmiany wyżej omówionych postanowień Sądów obu instancji i „przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie [...] zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Będzinie z dnia 24 września 1997 r.”, ewentualnie „o uchylenie obu postanowień i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu lub Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wbrew zarzutom podniesionym w kasacji, postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 26 listopada 1998 r. nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, których uchybienie mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy o wznowienie postępowania w sprawie [...], zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Będzinie z dnia 24 września 1997 r. Skoro skarga o wznowienie postępowania została wniesiona po upływie 3-miesięcznego terminu od chwili dowiedzenia się powoda o podstawie wznowienia (art. 407 KPC) oraz wobec nieusunięcia przez powoda jej braków formalnych, mimo wezwania Sądu (art. 410 w związku z art. 130 KPC), Sąd Rejonowy był władny skargę odrzucić, a Sąd Wojewódzki oddalić zażalenie powoda na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie.
Sąd Najwyższy zaznacza, że obszerne uzasadnienie kasacji właściwie sprowadza się do kwestionowania prawidłowości postępowania Sądu Rejonowego w Będzinie w sprawie [...] zakończonej wyrokiem z dnia 24 września 1997 r., co świadczy o niezrozumieniu przez stronę skarżącą istoty niniejszej sprawy, która dotyczyła tylko skargi o wznowienie postępowania.
Wobec tego, iż kasacja pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia na mocy art. 393¹² KPC.