Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 29 czerwca 1998 r. oddalił zażalenie Krystyny S.-J. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 11 marca 1998 r., którym odrzucone zostało odwołanie wnioskodawczyni w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. Organ rentowy w decyzji z dnia 14 listopada 1996 r. odmówił wnioskodawczyni przyznania dodatku z tytułu pracy nauczycielskiej. Wnioskodawczyni odwołała się od tej decyzji w piśmie z dnia 18 grudnia 1997 r., a więc po terminie z art. 477⁹ KPC.
Pełnomocnik wnioskodawczyni zaskarżył kasacją powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, zarzucając naruszenie art. 5 KPC poprzez niepouczenie o możliwości skorzystania przez wnioskodawczynię z pomocy pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu, na pograniczu z jej odrzuceniem, gdyż nie zawiera uzasadnienia, o którym mowa w art. 393³ KPC. Wnioskodawczyni odwołała się od decyzji organu rentowego ze znacznym opóźnieniem terminu z art. 477⁹ § 1 KPC, w takiej zatem sytuacji nie mogły odnieść skutku żadne wskazówki ze strony Sądu co do dalszych jej czynności procesowych. W tych warunkach zarzut naruszenia art. 5 KPC jest bezzasadny. Kasacja podlegała oddaleniu na podstawie art. 393¹² KPC wobec braku usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia.