Uzasadnienie
Wnioskodawczyni Barbara S. nadała apelację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 8 maja 1997 r. w urzędzie pocztowym w dniu 1 lipca 1997 r. Postanowieniem tego Sądu z dnia 16 lipca 1997 r. przywrócono wnioskodawczyni termin do złożenia apelacji.
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 1997 r. odrzucił apelację, uznając, że Sąd Wojewódzki przywrócił termin do złożenia apelacji bez zbadania przesłanki braku winy (art. 168 § 1 KPC). Wnioskodawczyni przebywała w szpitalu od 15 do 17 maja 1997 r., a termin do wniesienia apelacji upływał 29 maja 1997 r. Dołączona karta informacyjna o dwudniowym pobycie w szpitalu nie może stanowić wystarczającego dowodu, że do 29 maja 1997 r. skarżąca nie była w stanie ze względu na stan zdrowia wnieść apelacji, skoro nie potwierdza tej okoliczności żadna adnotacja lekarska. Gołosłowne stwierdzenie Barbary S. zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, że dopiero teraz po operacji czuje się na siłach, aby napisać kolejne pismo, nie dawało podstaw do przywrócenia terminu.
W kasacji od powyższego postanowienia pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 130 KPC w związku z art. 169 § 2 KPC poprzez odrzucenie apelacji wnioskodawczyni przy przyjęciu, iż nie uprawdopodobniła ona, że niezachowanie terminu do wniesienia środka odwoławczego nastąpiło bez jej winy, z jednoczesnym zaniechaniem przez Sąd wezwania jej do usunięcia tego braku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja nie jest uzasadniona.
Stosownie do art. 169 § 2 KPC we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej strona powinna uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Uprawdopodobnienie takich okoliczności należy zatem do strony wnoszącej o przywrócenie terminu i dotyczy przyczyn opóźnienia terminu, a nie braków formalnych pisma, o których mowa w art. 130 KPC. Oznacza to jednoznacznie, że brak spełnienia przez stronę przesłanki z art. 169 § 2 KPC nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 130 KPC.
Wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, że po dwudniowym pobycie w szpitalu w połowie maja 1997 r. nie mogła złożyć apelacji w terminie do 29 maja 1997 r.
Zarówno rodzaj przebytego zabiegu, jak i zalecenia lekarskie znajdujące się w karcie szpitalnej z dnia wypisu wnioskodawczyni ze szpitala, nie wskazują na taki jej stan zdrowia, który uniemożliwiałby wniesienie środka odwoławczego w terminie.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem kasacja wnioskodawczyni podlegała oddaleniu na podstawie art. 393⁸ § 2 KPC.