Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2007 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację uczestnika M. K. od wpisu z dnia 28 czerwca 2007 r. hipoteki przymusowej zwykłej na rzecz Skarbu Państwa na kwotę 128 367,73 zł w dziale IV księgi wieczystej nr P.(…) Sądu Rejonowego w P., na zabezpieczenie należności objętych tytułami wykonawczymi od zaległości podatkowych. Zarzut skarżącego, że wnioskodawca reprezentowany przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. nie dołączył potwierdzeń odbioru przedmiotowych tytułów wykonawczych ocenił jako bezpodstawny, wyrażając pogląd, że art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) nie wymaga aby do przedmiotowego wpisu konieczne były doręczenia odpisów tytułów wykonawczych dłużnikowi.
Orzeczenie to z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 8 stycznia 2008 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 11 marca 2008 r.
W dniu 28 marca 2008 r. uczestnik za pośrednictwem ustanowionego pełnomocnika wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia, od której nie uiścił opłaty. Sam wniosek uzasadnił tym, że uległ wypadkowi przy pracy i od tego czasu nadal choruje, lecz jego stan uległ poprawie na tyle, że mógł zająć się sprawą i zlecić jej prowadzenie pełnomocnikowi.
Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu oraz skargę kasacyjną. Ustalił, że niezdolność skarżącego do pracy trwała do dnia 20 marca 2008 r., a zatem wniosek złożony w dniu 28 marca był spóźniony o jeden dzień, gdyż tygodniowy termin do jego wniesienia upłynął w dniu 27 marca 2008 r. (art. 171 k.p.c.). Podlegał więc odrzuceniu na podstawie art. 171 k.p.c., a w ślad za nim skarga kasacyjna w oparciu o art. 398⁶ § 2 k.p.c.
Zauważył, że drugą podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej było jej nieopłacenie opłatą w wysokości stałej w kwocie 200 zł (art. 42 ust. 1 w zw. z art. 18 ust 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sadowych w sprawach cywilnych, Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.). Skoro bowiem została wniesiona przez adwokata bez opłaty to podlegała odrzuceniu a limine na podstawie art. 130² § 3 k.p.c.
W zażaleniu wniesionym za pośrednictwem Sądu Okręgowego w P., skierowanym do „Sądu Apelacyjnego w P.” zaskarżającym postanowienie z dnia 9 kwietnia 2008 r. w całości, skarżący wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Niezaskarżalne, gdyż niekończące postępowania w sprawie (por. np. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego: z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III CZP1/00, OSNC 2001, nr 1, poz.1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, ONSC 2001, nr 2, poz. 22 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, Biul. S.N.
2005, nr 10, s. 14) jest postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2000 r., I PZ 40/00 niepublikowane). Z tego względu zażalenie o ile dotyczyło pkt I zaskarżonego orzeczenia jako niedopuszczalne uległo odrzuceniu (art. 394¹ § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ § 3 k.p.c. i art. 373 k.p.c.)
Odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu wywarło wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do odrzucenia skargi kasacyjnej. To ostatnie postanowienie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego na podstawie art. 394¹ k.p.c.
Badanie na podstawie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c. i art. 394³ § 3 k.p.c. w wyniku tzw. uprzedniej kontroli prawidłowości orzeczenia w przedmiocie przywrócenia terminu przy rozpoznawaniu zażalenia jest dopuszczalne (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 marca 2000 r., I CZ 259/99, z dnia 15 stycznia 2001 r., II CZ197/04, z dnia 23 września 2004 r., III CZ 71/04 niepublikowane i z dnia 21 listopada 2001 r., I CZ 165/01, OSNC 2002, nr 7-8, poz. 102). Warunkiem jednak takiej kontroli niezaskarżalnego postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, jest zamieszczenie w środku odwoławczym stosownego wniosku (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 września 2004 r., III CZ 71/04 niepublikowane i z dnia 15 stycznia 2001 r., I PZ 85/00, OSNP 2002 nr 19, poz. 464). Gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik wniosek powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom przez niego wnoszonym treści wprost w nich nie wyrażonych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 197/04 i z dnia 4 października 2006 r., I CZ 81/06, niepublikowane).
Skarżący takiego wniosku w zażaleniu nie zawarł, a same tylko rozważania dotyczące nietrafności rozstrzygnięcia dotyczącego przywrócenia terminu do złożenia wniesienia skargi kasacyjnej nie mogą wywołać skutku określonego w art. 380 k.p.c.
Ewentualnie nietrafna informacja pracownika sekretariatu udzielona stronie co do sposobu uiszczenia, czy wysokości opłaty, nie może być przeszkodą do odrzucenia a limine nieopłaconej skargi kasacyjnej wniesionej przez adwokata bądź radcę prawnego.
Pełnomocnicy ci jako profesjonaliści powinni znać zasady uiszczania opłat sądowych i nie mogą polegać na takiej nietrafnej wiadomości przekazanej przez stronę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 września 1997 r., III CZ45/97, OSP 1998, nr 4, poz. 88).
Z tych względów na podstawie art. 398¹⁴ w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c. Sąd
Najwyższy oddalił zażalenie w części dotyczącej pkt II zaskarżonego postanowienia.